Buletini i 7 prillit 2026 ka nxjerrë në pah dy procedura të reja prokurimi nga Komisioni Qendror i Zgjedhjeve, të cilat ngrenë pikëpyetje mbi nevojën reale dhe bazën e kostove të parashikuara.
Bëhet fjalë për dy tenderë me një fond total mbi 36 milionë lekë pa TVSH. Procedura e parë, me referencë REF-80707-04-01-2026, ka si objekt “Prodhim dhoma të fshehta dhe kuti kartoni për procesin zgjedhor”. Fondi limit i saj është 12,424,917 lekë pa TVSH, ndërsa kontrata parashikohet të zgjasë 24 muaj. Afati për dorëzimin e ofertave është përcaktuar data 4 maj 2026, ora 14:00.
Procedura e dytë lidhet me “Larjen dhe dezinfektimin e magazinave dhe institucionit, si dhe furnizimin me pajisje dhe materiale higjeno-sanitare”. Për këtë tender është parashikuar një fond prej 23,710,420 lekësh pa TVSH, me afat zbatimi po 24 muaj. Afati i fundit për ofertat është 20 prill 2026, ora 12:00.
Vetë objektet e këtyre prokurimeve kërkojnë sqarime të detajuara nga Komisioni Qendror i Zgjedhjeve.
Në rastin e tenderit për dhomat e fshehta dhe kutitë e kartonit, lind nevoja për transparencë mbi inventarin ekzistues: sa materiale të tilla disponohen aktualisht, sa janë funksionale dhe pse kërkohet një furnizim i ri. Nëse këto pajisje janë siguruar edhe në procese të mëparshme zgjedhore, atëherë një shpenzim i ri duhet të mbështetet me të dhëna konkrete dhe dokumentacion të verifikueshëm.
Nga ana tjetër, edhe tenderi për larjen dhe dezinfektimin ngre pyetje të forta: cilat janë ambientet që do të përfshihen, me çfarë frekuence do të kryhen shërbimet dhe mbi cilin preventiv teknik është ndërtuar fondi prej mbi 23 milionë lekësh pa TVSH?
Këto nuk janë çështje dytësore. Si institucion kushtetues, Komisioni Qendror i Zgjedhjeve administron procese që kërkojnë standard të lartë besueshmërie publike. Çdo prokurim i lidhur me zgjedhjet dhe logjistikën përkatëse duhet të jetë i argumentuar qartë, si në aspektin e nevojës, ashtu edhe të kostos.
Për këtë arsye, këto procedura nuk mund të konsiderohen thjesht rutinë. Në mungesë të shpjegimeve të plota, ato rrezikojnë të krijojnë dyshime për përsëritje shpenzimesh apo për prokurime që mund të jenë më shumë burokratike sesa të domosdoshme.
Publiku ka të drejtë të dijë nëse ekziston një nevojë reale për këto fonde dhe çfarë konkretisht synohet të arrihet përmes tyre.
