Një populli që fle !

Janari në Shqipëri ka nisur me aksidente, ngrica dhe rrugë të pakalueshme, por jo me zemërim qytetar. Ndërsa njerëzit rrëshqasin në asfalt, autobusa përmbysen dhe jeta humbet për mungesë përgjegjësie shtetërore, shoqëria vazhdon të flejë — e mpirë nga festa, rakia dhe një normalizim i frikshëm i së keqes.

Në të njëjtën kohë, eksponentë të lidhur me qeverinë socialiste, përfshirë figura kyçe të pushtetit si Belinda Balluku dhe struktura të ashtuquajtura “shtet online” si AKSHI, përballen me akuza për shpërdorim detyre, afera dhe keqmenaxhim të fondeve publike. Por reagimi qytetar mbetet i vakët, thuajse inekzistent.

Ekonomia është e dobët, çmimet rriten çdo muaj, ndërsa sigurimi i një banese kërkon dekada pune dhe sakrifice. Varfëria është e dukshme si në qytete ashtu edhe në fshatra. Megjithatë, protestat janë të rralla, të shpërndara dhe pa nerv. Protesta sot është shndërruar në një vegël politike: njerëzit dalin në rrugë vetëm kur i thërret partia, për të mbrojtur karriget e përfaqësuesve, jo xhepat e qytetarëve.

Pse shqiptarët nuk e ngrenë zërin për paratë e tyre? Pse nuk reagojnë për standardet e jetesës që përkeqësohen çdo ditë? A është lodhje, frikë, apo thjesht mungesë besimi se diçka mund të ndryshojë? Apo jemi mësuar që skandalet të kalojnë si tituj lajmesh, të konsumohen në ekran dhe të harrohen që të nesërmen?

Kontrasti mes realitetit të vështirë dhe heshtjes publike është alarmant. Në një kohë kur PS ka shtrirë tentakulat e pushtetit dhe opozita bën sikur lufton me dy molotovë simbolikë, përgjegjësia bie mbi shoqërin