Pretendimet e forta

Një llogari me origjinë serbe në rrjetin X dyshohet se ka ndjekur prej vitesh aktivitetin e Forcave të Armatosura shqiptare, duke publikuar edhe të dhëna dhe pamje nga pika të rëndësishme ushtarake në vend.

Analisti i sigurisë, Drizan Shala, ka ngritur shqetësimin për atë që e konsideron një përpjekje të vazhdueshme për monitorimin e kapaciteteve ushtarake shqiptare. Në analizën e tij të publikuar në Tirana Examiner, ai sjell në vëmendje aktivitetin e llogarisë “Dunav Intel” në platformën X.

Sipas Shalës, më 2 tetor kjo llogari publikoi fotografi nga poligoni ushtarak i Bizës, duke i prezantuar ato si pamje ekskluzive. Fotot tregojnë infrastrukturën dhe aktivitetin në zonën e poligonit, përfshirë çadrat, mjetet taktike dhe godinat e vjetra ushtarake.

Elementi që ngre më shumë pikëpyetje lidhet me mënyrën dhe momentin e realizimit të pamjeve. Ato janë marrë nga një pozicion mbi poligon në një kohë kur aty ndodheshin trupa të Forcave të Armatosura shqiptare.

“Dunav Intel” dhe ndjekja e Bizës

Shala thotë se vetë llogaria ka deklaruar se e monitoron aktivitetin në Bizë prej më shumë se dy vitesh. Por aktiviteti i saj nuk kufizohet vetëm te fotografitë e instalimeve ushtarake.

Sipas analizës, “Dunav Intel” ka ndjekur edhe lëvizjet ajrore të dronëve Bayraktar të Forcave të Armatosura shqiptare, të cilët operojnë nga baza ajrore e NATO-s në Kuçovë. Fluturimet raportohet se regjistrohen individualisht, duke u identifikuar përmes kodeve të transponderëve.

Për analistin e sigurisë, këto të dhëna janë tregues të një aktiviteti që shkon përtej interesit të zakonshëm publik për zhvillimet ushtarake.

Shala e konsideron llogarinë një pjesë të dukshme të një përpjekjeje më të gjerë për monitorimin e ushtrisë shqiptare, të cilën e cilëson si armiqësore dhe në interes të Serbisë.

Paralajmërimet për përplasjen Shqipëri-Serbi

Analiza vendos në kontekst edhe marrëdhëniet e tensionuara të sigurisë në rajon. Shala sjell në vëmendje deklaratat e presidentit serb Aleksandar Vuçiç, i cili e ka konsideruar partneritetin e mbrojtjes mes Shqipërisë, Kroacisë dhe Kosovës si një bashkëpunim të orientuar kundër Serbisë.

Në të njëjtën kohë, Serbia vijon të ketë buxhetin më të madh të mbrojtjes në rajon, ndërsa pak javë më parë zhvilloi një stërvitje ushtarake në Peshter, me një skenar të karakterit sulmues.

Në këtë panoramë, monitorimi i kapaciteteve ushtarake shqiptare merr një tjetër peshë, veçanërisht kur bëhet fjalë për baza, poligone, mjete taktike dhe aktivitetin e dronëve.

Shqipëria pa mbrojtje antidron?

Një tjetër element i rëndësishëm i analizës lidhet me kapacitetet shqiptare për zbulimin dhe neutralizimin e dronëve.

Sipas një zyrtari të lartë të mbrojtjes, cituar nga Tirana Examiner, problemi është i vazhdueshëm dhe Shqipëria nuk disponon kapacitete të mjaftueshme antidron për t’iu përgjigjur as këtij lloj monitorimi dhe as kërcënimeve të tjera të mundshme.

Kjo çështje merr rëndësi të veçantë për shkak të hetimit të SPAK në Ministrinë e Mbrojtjes.

Sipas analizës së publikuar, blerja që është aktualisht objekt hetimi lidhet pikërisht me një sistem antidron, pra një teknologji që do të duhej të ishte në gjendje të zbulonte dhe neutralizonte mjete fluturuese të paautorizuara mbi zona strategjike si Bizë dhe Kuçova.

Megjithatë, theksohet se ky informacion nuk është pjesë e dosjes hetimore të SPAK dhe nuk duhet interpretuar si një përfundim i organit të akuzës.

Hetimi i SPAK dhe rrjedhja e informacionit

Shala nuk vë në dyshim të drejtën e SPAK për të hetuar procedurat e prokurimit në Ministrinë e Mbrojtjes. Pikëpyetjet e tij lidhen me mënyrën se si informacioni rreth hetimit ka dalë në publik.

Sipas tij, që në ditën e parë të raportimeve janë bërë publike të dhëna të ndjeshme, përfshirë numrin e procedimit, kontrollet personale dhe llojin e dokumenteve të sekuestruara.

Për një çështje që prek sigurinë kombëtare dhe kapacitetet mbrojtëse të vendit, analisti kërkon që dokumentacioni të trajtohet nën rregullat e sekretit hetimor dhe nga zyrtarë që disponojnë certifikatat përkatëse të sigurisë.

Në të njëjtën kohë, ai kërkon që hetimi për burimin e rrjedhjeve të informacionit të kryhet me të njëjtën intensitet si hetimi për procedurën e blerjes së sistemit antidron.

Shala nuk pretendon se aktiviteti i llogarisë serbe, raportimet mediatike dhe rrjedhjet e informacionit nga hetimi i SPAK janë pjesë e një skeme të koordinuar.

Por paralajmërimi i tij mbetet i fortë: në një kohë kur kapacitetet ushtarake shqiptare mund të jenë nën vëzhgim nga jashtë, dobësitë e brendshme mund ta bëjnë edhe më të lehtë këtë proces.

Në fund të analizës, Shala e përmbledh shqetësimin me një formulim të drejtpërdrejtë: “Punën e armikut po e bëjmë vetë.”

Pyetja që ai ngre nuk është më vetëm se kush po monitoron ushtrinë shqiptare, por pse brenda vetë Shqipërisë krijohen rrethana që mund t’ua lehtësojnë punën atyre që kërkojnë të zbulojnë kapacitetet dhe dobësitë e saj ushtarake.