100 mijë lekë në vit për rezidentët, kufizohet në vetëm një makinë për familje

Hapësirat publike për parkim në qytetin e Durrësit nuk do të jenë më falas, madje as për vetë banorët e lagjeve. Bashkia e Durrësit ka bërë publike skemën e re të menaxhimit të parkimit, duke e ndarë qytetin në dy zona kryesore (Zona A dhe Zona B). Ky vendim ka ndezur menjëherë debate të forta mes qytetarëve, pasi sjell kosto të larta shtesë për xhepat e tyre.

Sipas projektit të ri, parkimi publik po kthehet pothuajse tërësisht në një shërbim me pagesë në të gjithë zonën urbane.

Kartat e Rezidentit: Kush përfiton dhe sa kushton?

Ndryshimi më i prekshëm dhe më i diskutuar lidhet drejtpërdrejt me banorët e lagjeve. Skema e re parashikon rregulla strikte dhe tarifa që janë konsideruar “të kripura” nga komuniteti:

Tarifa vjetore: Çdo familje që jeton në zonat e përcaktuara duhet të paguajë 10,000 lekë (të reja) ose 100 mijë lekë (të vjetra) në vit për t’u pajisur me “Kartën e Rezidentit”. Kjo kartë u jep atyre të drejtën të parkojnë vetëm brenda zonës ku banojnë.

Kufizimi për familje: Skema është mjaft rigoroze. Vetëm një automjet për familje ka të drejtë të përfitojë nga karta e rezidentit.
Makinat e dyta penalizohen: Nëse një familje posedon më shumë se një makinë, automjetet e tjera nuk do të përfitojnë asnjë lehtësi dhe do të trajtohen me tarifim normal (me orë), njësoj si çdo vizitor apo përdorues i jashtëm i rrugës.

Reagimet e qytetarëve: Një tjetër taksë mbi kurrizin tonë

Vendimi ka shkaktuar menjëherë reagime negative dhe pakënaqësi të mëdha te banorët e Durrësit. Shumë prej tyre e shohin këtë si një barrë financiare të papërballueshme, veçanërisht për familjet që kanë nevojë për më shumë se një mjet për shkak të punës apo angazhimeve të përditshme.

“Të paguash 100 mijë lekë në vit vetëm për të lënë makinën poshtë pallatit tënd është absurde. Po ashtu, çfarë të bëjmë me makinën e dytë? Ta shesim apo ta parkojmë jashtë qytetit?” – shprehen të revoltuar disa banorë në rrjetet sociale.

Me këtë lëvizje, Durrësi po shkon drejt një modeli ku hapësira publike po kthehet në një shërbim të tarifuar pothuajse 100%, duke ngushtuar ndjeshëm lehtësitë për qytetarët e vet, të cilët tashmë duhet të llogarisin një tjetër faturë të kripur në buxhetin e tyre familjar.