Si u përdor uniforma për të mbyllur ankimimet ligjore ndaj AKSHI-t

Rrëmbimi i biznesmenit Gerond Mece, më 12 gusht 2025, nuk ishte një krim i zakonshëm. Nuk ndodhi në errësirë, nuk u krye në fshehtësi dhe nuk mbante shenjat klasike të një grabitjeje. Ishte një akt i ftohtë presioni, i kryer nën hijen e shtetit, ku uniforma u përdor si armë dhe autoriteti si maskë kriminale.

Pamjet e sekuestruara nga hetimet tregojnë qartë momentin kur autorët, të veshur me uniforma policie dhe të ngjashme me ato të agjentëve të BKH-së, i afrohen Meçes. Jo për ta arrestuar. Jo për ta shoqëruar ligjërisht. Por për ta frikësuar, nënshtruar dhe detyruar të heshtë. Simbolika shtetërore u shndërrua në mjet shantazhi.

Sipas dosjes hetimore, Mece u mbajt për orë të tëra nën presion psikologjik dhe kërcënime të drejtpërdrejta. Qëllimi nuk ishte përfitimi financiar, por një mesazh i qartë: ose tërhiqesh nga ankimimet ligjore ndaj tenderave të AKSHI-t, ose pasojat do të jenë personale. Vetëm pasi biznesmeni hoqi dorë nga procedurat ankimore, ai u la i lirë dhe u braktis në një fshat të qarkut Elbasan, si një paralajmërim i heshtur për këdo tjetër që mendon të sfidojë sistemin.

Burime pranë hetimit bëjnë me dije se urdhri për rrëmbimin ka ardhur nga një grup kriminal i strukturuar, i drejtuar nga Ergys Agasi dhe Ermal Beqiri. Një operacion i mirëorganizuar, me një objektiv të vetëm: “pastrimin” e garës publike dhe mbylljen e gojës së një subjekti që kishte guxuar të kontestonte tenderat e AKSHI-t përmes rrugës ligjore.

Sot, Agasi dhe Beqiri janë në kërkim, ndërsa drejtuesja dhe zëvendësdrejtuesja e AKSHI-t ndodhen nën masën e arrestit në shtëpi. Por çështja nuk mbyllet me disa emra. Hetimet po thellohen për të zbardhur zinxhirin e plotë të përgjegjësive dhe për të kuptuar se sa thellë ka depërtuar ky mekanizëm në institucionet shtetërore.

Pamjet e sekuestruara nuk janë thjesht prova të një rrëmbimi. Ato janë dëshmi e një modeli të rrezikshëm ku:

• uniforma përdoret si mburojë kriminale,

• frika si metodë qeverisjeje,

• dhe shantazhi si instrument për të kontrolluar tenderat, konkurrencën dhe vetë shtetin.

Ky nuk është vetëm një krim ndaj një biznesmeni. Është një atentat ndaj shtetit të së drejtës.