Ish-deputeti sulmon Ballukun: Një kuçedër që ha burra!

Ish-deputeti socialist Halit Valteri ka publikuar një reagim të gjatë në rrjetet sociale, ku përmes një rrëfimi të nisur nga një bisedë në hotel “Rogner” në Tiranë, ngre një seri akuzash dhe kritikash ndaj mënyrës se si, sipas tij, ushtrohet pushteti.

Në qendër të rrëfimit të tij është një shprehje që, sipas Valterit, është përdorur gjatë një bisede nga një personazh i njohur i botës së biznesit: “Ministrja që ha burra”.

Valteri e lidh këtë shprehje me ministren Belinda Balluku dhe më pas e shndërron metaforën në një kritikë më të gjerë ndaj asaj që ai e përshkruan si përqendrim të pushtetit, ndikimit dhe kontrollit mbi njerëz, institucione dhe interesa ekonomike.

Sipas rrëfimit të tij, biseda ka nisur si një takim i zakonshëm pune, por më pas është zhvendosur te raportet mes politikës dhe biznesit.

“Ministrja që ha burra”, tregon Valteri se është shprehur në tavolinë, fillimisht duke e marrë si një batutë. Por, sipas tij, diskutimi që pasoi i dha kësaj shprehjeje një kuptim më të gjerë.

Në interpretimin e ish-deputetit, “ngrënia” nuk lidhet vetëm me individë, por me një mënyrë të ushtrimit të pushtetit.

Ai përdor figurën e kuçedrës për të përshkruar atë që e konsideron si një pushtet që nuk ndalet vetëm te njerëzit, por shtrihet edhe te institucionet, bizneset dhe vendimmarrja.

“Kuçedra e kësaj historie ishte më moderne. Ajo nuk ushqehej me mish. Ushqehej me pushtet”, shkruan Valteri në reagimin e tij.

Më tej, ai përmend ministra, drejtorë, zyrtarë dhe biznesmenë, duke pretenduar se një pushtet i tillë mund të krijojë varësi përmes emërimeve, kontratave, vendimeve, marrëdhënieve dhe ndikimit.

Valteri e zgjeron metaforën edhe te institucionet. Sipas tij, problemi bëhet më serioz kur pushteti nuk kufizohet te individët, por prek funksionimin institucional.

Në këtë pjesë të reagimit, ai ngre shqetësimin për një situatë hipotetike ku institucionet mund të kthehen në mjete të pushtetit dhe ku, sipas tij, rregullat mund të mos zbatohen njësoj për të gjithë.

“Kafshatë pas kafshate, kuçedra nuk përpin më individë. Përpin barazinë përpara shtetit”, shprehet ai.

Një pjesë tjetër e reagimit lidhet me pasurinë dhe mënyrën se si, sipas Valterit, mund të ndërthuren pushteti politik dhe interesat ekonomike.

Ai përmend apartamente, vila, makina, jahte, prona dhe para, duke e përdorur këtë listë si pjesë të metaforës së tij për një pushtet që, sipas tij, nuk di të vendosë kufij.

Në vijim, ish-deputeti e krahason pushtetin e pakufizuar me një kuçedër me shumë koka, ku secila përfaqëson një dimension të ndryshëm: pushtetin, paratë, ndikimin, institucionet, biznesin, njerëzit dhe heshtjen.

Sipas tij, heshtja është një nga elementët që i mundëson një sistemi të tillë të funksionojë, pasi njerëzit mund të shohin ose të dinë për problematika të caktuara, por të zgjedhin të mos flasin.

Megjithatë, Valteri e zhvendos në fund fokusin nga personazhi konkret te një pyetje më e gjerë mbi kufijtë e pushtetit.

Ai argumenton se institucionet dhe shteti nuk duhet të shndërrohen në mjete të interesave personale dhe se qytetarët nuk duhet të jenë subjekt i një pushteti pa kufij.

Në mbyllje të reagimit, ish-deputeti rikthehet te metafora me të cilën nisi rrëfimin.

“Pyetja që duhet të bëjmë nuk është vetëm sa ka përpirë kjo kuçedër. Pyetja e vërtetë është sa do ta lejojmë të përpijë”, shkruan ai.

Valteri e mbyll reagimin me idenë se pushteti duhet të jetë në funksion të shtetit dhe jo e kundërta.

Duhet theksuar se deklarimet e mësipërme janë pjesë e një reagimi personal të Halit Valterit dhe përmbajnë akuza, interpretime dhe metafora politike të tij. Ato nuk përbëjnë, në vetvete, konstatime të verifikuara mbi përgjegjësi konkrete të personave të përmendur.