”Beteja për kreun e SPAK: katër emra, dy realitete dhe një rrezik që nuk falet”

Gara për drejtimin e SPAK këtë dhjetor nuk është një proces formal institucional. Ajo është provë karakteri për reformën në drejtësi, test besueshmërie për partnerët ndërkombëtarë dhe sinjal i qartë për krimin e organizuar nëse Shqipëria ka ndërmend të luftojë vërtet korrupsionin apo do të vazhdojë ta simulojë atë.

Katër prokurorë janë në garë. Por debati publik, fatkeqësisht, është reduktuar në një emër të vetëm jo sepse është më i miri, por sepse është më i kontestuari: Klodjan Braho, njeriu që Altin Dumani po përpiqet t’ua imponojë amerikanëve dhe europianëve si “delfinin” e tij politik e personal.

Kjo nuk është një garë e barabartë. Është një garë e deformuar.

Dhe Perëndimi e di.

1. Katër kandidatët Por vetëm njëri e rrezikon SPAK-un

Gara për drejtimin e SPAK-ut ka katër emra që formalisht paraqiten si “alternativa”. Por në realitet ekzistojnë vetëm dy kategori:

Kategoria e parë: Prokurorë me profil profesional

(prokurorë që me të mirat dhe të këqijat kanë karrierë të pastër, profil teknik dhe mungesë lidhjesh të komprometuara)

Këta kandidatë përfaqësojnë atë çfarë SPAK duhet të ishte: një institucion mbi dyshime, mbi lidhje personale dhe mbi pazare në prapaskenë.

Kategoria e dytë: Klodjan Braho rreziku real për besueshmërinë e SPAK

Braho nuk është thjesht kandidat.
Ai është projekti personal i Altin Dumanit.
Një projekt që po shitet diplomatëve me insistim të çuditshëm, thuajse obsesiv.

Por pse?
Kjo pyetje e thjeshtë po kërkon një përgjigje prej muajsh.

2. Dy faktet që e diskreditojnë Brahon dhe që Perëndimi nuk mund t’i injorojë

Në çdo vend serioz të BE-së apo SHBA-së, vetëm njëra prej këtyre provave do të mjaftonte që kandidatura e një prokurori të rrëzohej brenda ditës. Në rastin e Brahos, janë dy:

Fakti nr. 1 – Udhëtimi me trafikantin e drogës në 2012

Dokumentet e TIMS tregojnë se:
• më 24 shkurt 2012,
• Klodjan Braho ka udhëtuar drejt Athinës,
• duke drejtuar makinën ku pasagjer ishte Bledar (Ervis) Gavelli, i dënuar për trafik ndërkombëtar droge.

Kanë fjetur në të njëjtin hotel (“Blazer Suites”).
Kanë hyrë dhe kanë dalë bashkë nga Greqia.

Ky udhëtim nuk është deklaruar asnjëherë.
As në vetting.
As në formularin e dekriminalizimit.

Mosdeklarimi është shkelje e rëndë.
Udhëtimi është akoma më i rëndë.

Fakti nr. 2 – Lidhjet familjare me trafik ndërkombëtar droge

Vëllai i bashkëshortes së Brahos është arrestuar në Itali në vitin 2011 për trafik droge. Emri i tij gjendet në proceset zyrtare të antimafias italiane.

Edhe kjo lidhje nuk është deklaruar në vetting.

Në standardet e BE-së:
Një prokuror që nuk deklaron lidhje me të dënuar për drogë nuk kalon vetting.
Pika.

3. Lëvizjet e Dumanit – nga favorizimi në lobim te sinjalet e gabuara për SHBA-BE

Në një intervistë të fundit, Altin Dumani doli publikisht me tone të njëjta me ato të një PR manageri të Brahos. Në takimet me diplomatët e huaj, shfaqet pothuaj gjithmonë me të njëjtin person në krah.

Pyetja është legjitime:

Pse po tenton Dumani t’i imponojë Amerikës dhe Europës një kandidat me hije të rënda?

Nëse një kryeprokuror lobon për pasuesin e tij, atëherë reforma ka dështuar.

Nëse ai pasues ka dosje të hapura për kontakte me trafikantë, reforma nuk thjesht ka dështuar por është kthyer në farsë.

4. SPAK në prag të kapjes dhe rreziku i sinjalit që i jep krimit

Nëse Braho zgjidhet, ndodhin tre gjëra të pashmangshme:
1. SPAK humb besimin e publikut.
2. BE dhe SHBA krijojnë distancë të heshtur nga institucioni.
3. Krimi i organizuar e lexon si kapitullim të shtetit.

Në këtë pikë, gara për kreun e SPAK nuk është “proces zgjedhor”.
Është vendim strategjik që përcakton nëse reforma në drejtësi do të jetojë apo do të shuhet.
5. Pyetjet që çdo diplomat perëndimor duhet t’ia bëjë vetes sot
• A mund të mbështesë Amerika një drejtues SPAK-u që ka udhëtuar me një trafikant droge?
• A mundet BE-ja të legjitimojë një emër që ka fshehur lidhje familjare me grupet e drogës?
• A është ky kandidati që do të firmosë kërkesat për arrestime të zyrtarëve të korruptuar?
• A do të bashkëpunojë FBI me një drejtues të SPAK që nuk ka kaluar testin e integritetit?

Nëse përgjigjja është jo, atëherë gara nuk ka asnjë dilemë.

6. Përfundimi: SPAK nuk ka nevojë për delfinë, por për integritet

Altin Dumani mund të përpiqet t’i shesë Perëndimit “delfinin” e tij.
Por SHBA dhe BE nuk funksionojnë me delfinë politikë.
Ato funksionojnë me standarde.

SPAK nuk është një sirtar tenderash për favoritët e radhës.
Është institucioni më kritik i shtetit shqiptar.

Prandaj zgjedhja për kryetar nuk mund të jetë kompromis.
Nuk mund të jetë pazar.
Nuk mund të jetë risk i llogaritur i Dumanit.

Duhet të jetë garanci për drejtësi.

Nëse në krye të SPAK vendoset një emër me hije atëherë reforma ka mbaruar.

Dhe krimi do ta festojë këtë natë më shumë se këdo.