Prona publike, miliona euro dhe një seri transaksionesh që kërkojnë përgjigje

140 mijë metra katrorë tokë publike në Sauk për 1 euro, një investim i premtuar prej 1.5 miliardë lekësh, 80 vende pune që duhet të krijoheshin, ish-rafinieria e Ballshit e blerë për rreth 9 milionë euro, një projekt fotovoltaik dhe më pas shitja e shoqërisë për 1.95 milionë euro.

Mbi të gjitha, një projekt strategjik në Plazhin e Gjeneralit, me qindra mijëra metra katrorë sipërfaqe dhe infrastrukturë që parashikohej të mbështetej edhe nga shteti.

A janë këto thjesht histori të ndara biznesi apo pjesë e një modeli më të gjerë?

Kjo është pyetja që kërkon përgjigje.

Sepse sa herë që në lojë hyjnë prona publike, statuset strategjike, lejet dhe investimet e mëdha, interesi publik bëhet i jashtëzakonshëm.

Dhe në disa prej këtyre historive shfaqet i njëjti emër: “SHIJAKU” sh.p.k.

Në Sauk, kompania përfitoi tokën publike për 20 vjet me çmim simbolik. Por dokumentet ngrejnë pyetje mbi realizimin e investimit dhe punësimit të premtuar.

A janë investuar 1.5 miliardë lekët? Ku janë 80 vendet e punës? Kush e ka kontrolluar kontratën? Dhe nëse detyrimet nuk janë përmbushur, pse prona nuk i është kthyer shtetit?

Më pas vjen Ballshi.

Një rafineri që për dekada përfaqësoi industrinë shqiptare kalon te “SHIJAKU” për rreth 9 milionë euro. Në vend të rikthimit të industrisë, territori lidhet më pas me një projekt energjetik fotovoltaik.

A ishte objektivi rafineria apo toka? Sa vlente realisht prona? Çfarë ndryshoi pas miratimit të projektit fotovoltaik? Dhe kush përfitoi nga ndryshimi i destinacionit ekonomik të këtij aseti?

Pastaj është Plazhi i Gjeneralit.

Një projekt i marrë me status investitori strategjik, me të drejtë shfrytëzimi për 30 vjet dhe me infrastrukturë publike të parashikuar për mbështetjen e zhvillimit.

Projekti u pezullua dhe gjurma e tij u reduktua ndjeshëm.

Si kaloi një projekt nga qindra mijëra metra katrorë në një sipërfaqe shumë më të kufizuar? Kush e miratoi fillimisht? Kush e ndaloi më pas? Dhe pse këto probleme nuk u evidentuan që në fillim?

Ndërkohë, emri “Shijaku” është përmendur edhe në dokumentacionin e hetimeve të SPAK për inceneratorët.

Kjo nuk do të thotë automatikisht fajësi. Por është një tjetër arsye që marrëdhëniet, transaksionet dhe kontratat e kompanisë të shihen nën lupë.

Sa para kanë kaluar? Mes kujt? Për çfarë shërbimesh? Dhe çfarë ka konstatuar konkretisht SPAK?

Në fund mbetet një panoramë që kërkon përgjigje:

TOKË PUBLIKE.

1 EURO.

MILIONA EURO INVESTIME.

PRONA INDUSTRIALE.

PROJEKTE FOTOVOLTAIKE.

STATUS INVESTITORI STRATEGJIK.

DHE NJË EMËR QË PËRSËRITET.

Ndoshta gjithçka është bërë sipas ligjit.

Por atëherë pyetja është edhe më e thjeshtë:

PSE TË MOS BËHEN PUBLIKE TË GJITHA DOKUMENTET?

Sepse kur prona është e shtetit dhe përfitimi është privat, publiku ka të drejtë të dijë çdo detaj të marrëveshjes.