EPOPEJA E ZEQINARËVE

U mbyt gjemia
Me sharlatanë,
Ç’vjellin gjatë ditës,
Në darkë e hanë.

Nga gjithë tufa
Me zeqinarë,
Erioni i Braçes
U bë zagar.

U zagaris,
Erion mavria,
Zanati i tij
Është zagaria!

Thoni ç’të doni,
Nuk ia gjen shokun;
Për Edi Ramën
E fal dhe zogun!

U kapërdis
Një ditë të tërë,
Në pellgun e ujit
Bëri një vërë!

Si “trim” i dhjerë,
Vajti, votoi,
Me Zeqinenë
Tok përfundoi.

Do të bëjmë reformë
Me Braçen ne,
Lum ti, o popull,
Mezi e ke!

Dhe Taulanti,
Krekosur, flet:
«Braçen, si Sarën,
E kam në xhep.

E nxjerr, e fus,
Bëj çfarë të dua;
Kur duhet vota,
Më bindet mua!»

Ja pra, o shokë,
Kjo është partia,
Plot zeqinarë
Ka Shqipëria!

Plot zeqinarë
Dhe zeqinare,
Ndër to, Balluku
Vjen si manare.

Edhe pse burgu
Mezi po e pret,
Belinda vazhdon
Avazin e vet.

Të mbaron punë
Në çdo ministri,
Se ç’thotë Spiropali,
Nuk do që t’ia dijë!

Se ja, dhe Elisa
Çoç mbahet dhe thotë,
Në tufë me zeqinetë
Vajti, u bë tokë.

Votoi dhe ajo
Si një zeqine,
Ja, moj Shqipëri,
Ç’deputetë që ke!

Zgjedhur për merak,
Të dhjerë, por krenarë,
Mbushur parlamenti
Plot me zeqinarë!