Nga tenderat te urdhrat, hija e Allajbeut mbi vendimet e Evis Salës

Që prej marrjes së detyrës në krye të Ministrisë së Shëndetësisë, Evis Sala ka firmosur një sërë vendimesh që kanë rikthyer në vëmendje lidhjet e saj të mëparshme profesionale dhe ndikimin e mundshëm në vendimmarrjen publike.

Para emërimit si ministre, Sala ka ushtruar funksionin e zëvendësrektores në një universitet privat në pronësi të biznesmenit Klodian Allajbeu, një nga aktorët më të mëdhenj në sektorin privat të shëndetësisë në vend. Ai zotëron një rrjet të gjerë spitalor dhe është përfshirë ndër vite në kontrata të rëndësishme publike në këtë sektor, përfshirë koncesionet e hemodializës dhe laboratorëve, të cilat kanë qenë shpesh objekt debatesh dhe kritikash.

Zhvillimet e fundit kanë shtuar vëmendjen mbi këtë raport. Operatori i Blerjeve të Përqendruara i ka akorduar kompanisë “Evita”, në pronësi të Allajbeut, dy kontrata me vlerë të konsiderueshme financiare. Një prej tyre lidhet me furnizimin me impiante kokleare për QSUNT, ku oferta fituese erdhi pas skualifikimit të një propozimi më të ulët ekonomikisht. Pak ditë më pas, e njëjta kompani fitoi edhe një tjetër procedurë për kite dhe reagentë për analizat e ngarkesës virale të HIV-it, në një garë ku ishte e vetmja pjesëmarrëse dhe me një ofertë pranë fondit limit.

Në të njëjtën kohë, Ministria e Shëndetësisë ndërmori një vendim për riorganizimin e Qendrës së Mjekësisë Familjare nr. 10 në Tiranë, duke reduktuar numrin e mjekëve specialistë dhe të stafit të përgjithshëm. Ky hap ka nxitur diskutime, pasi qendra mbulon një zonë me densitet të lartë popullsie dhe ndodhet në afërsi të një spitali privat pjesë e rrjetit të Allajbeut.

Pas reagimeve publike, autoritetet shëndetësore sqaruan se ndryshimet janë të natyrës administrative dhe nuk do të ndikojnë në cilësinë e shërbimit për qytetarët. Megjithatë, dokumentacioni zyrtar parashikon ulje të organikës, pa specifikuar mekanizma të qartë që garantojnë vijimësinë e shërbimit në të njëjtin nivel.

Këto zhvillime vijnë në një kohë kur sistemi shëndetësor përballet me sfida të njohura, si mungesa e personelit, emigrimi i mjekëve dhe ngarkesa e lartë në shërbimet publike. Në këtë kontekst, çdo vendim që prek kapacitetet e institucioneve publike, paralelisht me përfitime të konsiderueshme të operatorëve privatë nga fondet publike, rrit kërkesën për transparencë dhe llogaridhënie.

Secili prej këtyre vendimeve mund të trajtohet më vete, por të marra së bashku ato krijojnë një panoramë që kërkon sqarime të detajuara nga institucionet përgjegjëse, në funksion të besimit publik dhe standardeve të mirëqeverisjes.