Akuza të forta edhe ndaj Besmir Bejës

Pretendime për nepotizëm dhe korrupsion

Emërimi i Bardhyl Dervishit në krye të Degës së Doganës Morinë ka hapur një valë reagimesh dhe pikëpyetjesh mbi mënyrën se si po menaxhohen strukturat doganore në vend. Prezantimi i tij u bë nga Drejtori i Përgjithshëm i Doganave, Besmir Beja, në një ceremoni që, sipas kritikëve, i ngjante më shumë promovimit të një figure të jashtëzakonshme sesa një emërimi administrativ në një kohë të ndjeshme për institucionin.

Sipas burimeve dhe denoncimeve të mbërritura në redaksinë e publik.al, Bardhyl Dervishi konsiderohet një figurë me ndikim të fortë në Tiranë, konkretisht në Njësinë 2, ku përmendet si person me pasuri të konsiderueshme, përfshirë prona të shumta, automjete luksoze dhe investime turistike në bregdetin e San Pietros. Përtej aspektit ekonomik, ai përflitet edhe për lidhje të forta politike dhe për një karrierë të ndërtuar jo mbi meritokracinë, por mbi favorizime, ryshfete dhe ndikime të errëta që, sipas pretendimeve, kanë mbetur të paprekura ndër vite.

Dervishi ka qenë aktiv edhe në strukturat politike lokale si patronazhist dhe i deleguar në Njësinë 2, duke ruajtur afërsi me drejtues të rëndësishëm politikë dhe institucionalë. Pikërisht kjo afërsi, sipas kritikëve, shihet si një faktor kyç në avancimin e tij të vazhdueshëm në poste të rëndësishme.

Një nga pyetjet kryesore që ngrihet është: çfarë lidhjeje konkrete ka Dervishi me Morinën dhe pse një drejtim i tillë nuk i besohet burimeve njerëzore lokale? Në një zonë si Kukësi, me dhjetëra profesionistë të kualifikuar, nga juristë e ekonomistë te sipërmarrës dhe të rinj të arsimuar, lind dyshimi pse preferohet një emër nga kryeqyteti, i promovuar nga struktura qendrore.

Në aspektin arsimor, Dervishi rezulton me një formim që përfshin një diplomë Bachelor në Këmbësori nga Shkolla e Lartë e Bashkuar e Oficerëve, si dhe studime pasuniversitare në administrim biznesi në universitete të ndryshme. Megjithatë, kritikët shtrojnë pyetje mbi mënyrën dhe kohën e përfundimit të këtyre studimeve, duke qenë se karriera e tij ka qenë e vazhdueshme në sistemin doganor. Sipas tyre, këto diploma mund të jenë përdorur më shumë si element formal për karrierën sesa si tregues i një formimi të thelluar akademik.

Ky emërim shihet si pjesë e një fenomeni më të gjerë, ku besnikëria politike dhe lidhjet personale peshojnë më shumë se aftësia profesionale. Në këtë realitet, pyetja “kë njeh?” duket se dominon mbi “çfarë di të bësh?”.

Ndërkohë, një tjetër denoncim nga një punonjëse e administratës doganore, hedh dritë mbi atë që ajo e përshkruan si një klimë të rënduar brenda institucionit. Sipas saj, praktikat e favorizimeve dhe emërimeve nepotike janë kthyer në normë, ndërsa punonjësit që kundërshtojnë procedura të dyshimta përballen me presion dhe masa ndëshkuese.

Denoncuesja pretendon se është transferuar nga Tirana në Korçë nga drejtori Besmir Beja, pasi refuzoi të firmoste dokumente që lidhen me një procedurë tenderimi për të cilën kishte rezerva. Sipas saj, ky transferim ishte një formë ndëshkimi për qëndrimin e saj.

Në listën e emrave që përmenden si shembuj të nepotizmit dhe lidhjeve familjare në strukturat doganore përfshihen: Eranda Çuçi, Safo Çelibashi, Adriana Hila, Erion Ricku, Bardhyl Dervishi, Mirarber Teneqexhiu, Iris Bicja, Erdit Rrapaj dhe Arlind Lagji. Sipas denoncimit, këta persona përfaqësojnë një pjesë të një rrjeti më të gjerë ndikimi, ku lidhjet familjare dhe shoqërore përcaktojnë karrierën.

Situata e përshkruar ngre një pyetje thelbësore: a funksionon Dogana si institucion shtetëror në shërbim të ligjit dhe qytetarëve, apo si një strukturë e ndikuar nga interesa të ngushta?

Ky rast shihet si një thirrje për transparencë dhe hetim më të thelluar mbi mënyrën e funksionimit të administratës doganore, në një kohë kur besimi publik tek institucionet mbetet një sfidë e vazhdueshme.