Përmbytjet në Vlorë: Shkaqet e përsëritura të neglizhencës institucionale

Më 4 tetor, rruga “Albano dhe Romina” në Vlorë u mbulua nga uji, duke u kthyer në një pishinë të improvizuar, si pasojë e reshjeve të dendura që përmbytën një pjesë të madhe të qytetit. Ajo që mund të konsiderohet si një “katastrofë natyrore” nga autoritetet, është në të vërtetë një përsëritje e përhershme e dështimit institucional për të adresuar problemet e kanalizimeve dhe infrastrukturës. Për çdo reshje më të fortë, qyteti përballet me të njëjtin skenar: rrugë të përmbytura, banesa të dëmtuara dhe qytetarë të lënë në mëshirë të fatit.

Në vend që të kërkojë zgjidhje të qëndrueshme, kryetari i bashkisë Ermal Dredha dhe ministri i Mbrojtjes Pirro Vengu fokusohen në sqarime të thata teknike, si kapaciteti i hidrovorëve dhe “investimet e nevojshme”. Por, a nuk janë këto hidrovorë dhe kanalizime që duhej të ishin funksionale dhe të mirëmbajtura me kohë? Mosfunksionimi i tyre në kushtet optimale nuk është një justifikim, por një dështim i qartë i menaxhimit dhe i përgjegjësisë së institucioneve vendore.

Banorët e Vlorës janë të indinjuar me arsyetimin sipërfaqësor që ofrohet, ndërsa jetojnë me frikën se përmbytjet do të përsëriten, pasi askush nuk ka bërë asgjë për të adresuar çështjen e kanaleve të papastruara dhe ndërtimeve të paautorizuara që bllokojnë kolektorët. Në vend që të pranohet ky realitet, përgjegjësit flasin për “efektin vaskë” apo për reshjet “si për një muaj brenda tre orëve”, duke u përpjekur të shpëtojnë nga kritikat e drejta të qytetarëve. Po mirë, edhe nëse reshjet janë të pazakonta, përse kanalet e ujërave të larta janë të bllokuara, dhe përse hidrovorët nuk funksionojnë në mënyrë të sigurt?

Është ironike që politika dhe institucionet qëndrojnë në vendnumëro, ndërsa kërkojnë herë pas here justifikime për dështimet e tyre. Të tilla përmbytje nuk janë fatkeqësi të papritura. Ato janë pasojë e një përplasjeje të vazhdueshme midis mungesës së përkushtimit për mirëmbajtjen e qytetit dhe keqmenaxhimit institucional. Banorët që kanë përjetuar dëme në pasuritë e tyre, jetët e tyre të tronditura, kanë të drejtë të kërkojnë më shumë se justifikime dhe premtime boshe. Ata kanë nevojë për veprime konkrete, për ndërtimin dhe përmirësimin e infrastrukturës, dhe mbi të gjitha, për një qeverisje që nuk i lë në baltë sa herë që bie shi.