Publik Media ju uron gëzuar vitin e Ri 2026!

Qielli i Tiranës ndizet nga fishekzjarret

Ora shënoi 00:00 dhe qielli i Tiranës u ndez nga fishekzjarret duke i uruar mirëseardhjen Vitit të ri 2026.

Nga sheshi “Skënderbej” deri në periferitë e kryeqytetit, u hodhën fishekzjarre që ndriçuan qiellin duke dhënë spektakël ngjyrash.

Viti i ri 2026  trokiti, dhe sipas traditës, në çdo familje shkëmbehen urimet për një vit të paqtë dhe të mbarë.

Edhe Publik Media  uron të gjithë qytetarët: Nga mot Gëzuar!

Kur afrohet mesnata e 31 dhjetorit, Tirana dhe qytetet anembanë botës hyjnë në një gjendje të veçantë pritjeje. Fillojnë ritualet. Disa janë të zhurmshme, me fishekzjarre që çajnë qiellin, zjarre të mëdhenj dhe thyerje pjatash. Të tjera janë më të qeta: shkrimi i dëshirave në letër, prerja e frutave, ndezja e qirinjve. Veprime të vogla, por të ngarkuara me shpresë, që synojnë të sjellin fat për vitin që vjen.

Në kultura të ndryshme, nata e Vitit të Ri ka qenë prej kohësh më shumë se një festë kalendarike. Ajo është një moment simbolik, një kufi mes asaj që po lëmë pas dhe asaj që ende nuk e njohim. Gjeste të thjeshta marrin kuptim të thellë: largimin e tersit, thirrjen e begatisë, ose krijimin e një ndjesie rendi përballë pasigurive të vitit të ri.

Edhe pse dollitë me shampanjë dhe numërimet mbrapsht dominojnë ekranet dhe sheshet, traditat e ndryshme zbulojnë një mozaik shumë më të pasur besimesh të lashta për fatin dhe mirëqenien.

Thyerja e shegëve dhe pjatave

Në Greqi, shega thyhet në pragun e derës: sa më shumë fara të shpërndahen, aq më i madh fati. Në Danimarkë, pjata dhe tasa thyhen te dyert e miqve e fqinjëve. Copat nuk janë shenjë zemërimi, por fatmirësie. Në Irlandë, buka e Krishtlindjes përplaset në mure e dyer për të larguar shpirtrat e këqij dhe për të ftuar ata të mirët.

Të hash fatin tënd

Në Japoni, viti mbyllet me toshikoshi soba, makarona të gjata që simbolizojnë jetë të gjatë dhe qëndrueshmëri. Në Brazil, shtatë fara shege mbahen në xhep si thirrje për begati. Në Holandë, tryezat mbushen me oliebollen, toptha brumi të skuqur, një traditë që lidhet me ritualet dimërore të lashta. Në Estoni, bollëku matet me vakte: shtatë, nëntë ose dymbëdhjetë, ndërsa pak ushqim lihet në pjatë si ofertë për shpirtrat e paraardhësve. Në Çeki, mollët priten për të lexuar fatin: ylli premton shëndet, kryqi paralajmëron sëmundje.

Veshje për fat

Në Filipine, rrobat me pika dhe frutat e rrumbullakëta simbolizojnë monedha dhe pasuri. Ngjyrat kanë peshë: jeshilja dhe vjollca për begati, e verdha për lumturi. Në shumë vende të Amerikës Latine dhe Evropës, besohet se ngjyra e të brendshmeve përcakton tonin e vitit të ri: e kuqja për dashuri, jeshilja për para, bluja për stabilitet.

Me të dashurit, edhe ata që s’janë më

Në Kili, disa familje e festojnë Vitin e Ri pranë varreve të të afërmve. Qirinjtë dhe heshtja e varrezave kthehen në një mënyrë për të hyrë në vitin e ri së bashku, të gjallë e të vdekur.

Djegia e vitit të vjetër

Në shumë vende të Amerikës Latine, digjen kukulla që përfaqësojnë “vitin e vjetër”. Zjarret ndriçojnë lagjet, ndërsa flakët marrin me vete tersin, gabimet dhe zhgënjimet, për t’i lënë vend fillimeve të reja.

Pirja e hirit

Në Rusi, një dëshirë shkruhet, digjet dhe hiri hidhet në një gotë shampanjë. Nëse pihet para se ora të shënojë 12:01, besohet se dëshira do të realizohet.

Hapi i parë

Në Skoci, pas mesnate ka rëndësi kush e kalon i pari pragun e shtëpisë. “First footing” kërkon dhurata simbolike për fat, ndërsa zhytja në ujëra të akullta në ditën e parë të vitit është kthyer në një ritual sfidues dhe çlirimtar.

Në Tiranë, fishekzjarret shpërthejnë mbi qiell, sheshet mbushen me njerëz dhe ora shënon një fillim të ri. Mes zhurmës dhe dritave, secili mban ritualin e vet — të madh apo të vogël — me të njëjtën shpresë universale: që viti që vjen të jetë më i mirë se ai që po lëmë pas.