Mero Baze “shuplakë” Ramës për Veliajn: Mos e trajto si kalama, por si kundërshtar politik

Analisti dhe gazetari Mero Baze ka kritikuar mënyrën se si kryeministri Edi Rama po menaxhon raportin politik me Erion Veliajn, duke e konsideruar të gabuar ndërhyrjen e tij në çështjet që lidhen me trajtimin e kryebashkiakut të arrestuar. Sipas Bazes, përplasja mes tyre tashmë ka marrë përmasa politike dhe Rama duhet ta pranojë hapur se Veliaj nuk është më një figurë brenda radhëve të tij, por një kundërshtar i pushtetit.

Në analizën e tij, Baze ndalet te vendimi për transferimin e Veliajt nga burgu drejt Fierit, për të cilin Rama ka folur edhe në mbledhjen e grupit parlamentar socialist. Kryeministri e ka lidhur këtë lëvizje me dyshimet për komunikime të paligjshme nga qelia, të cilat mund të kenë pasur lidhje me zhvillimet dhe protestat e dhunshme në Tiranë.

Megjithatë, gazetari vlerëson se, nëse pretendimet për komunikime të tilla rezultojnë të vërteta, ato përbëjnë një çështje që duhet trajtuar në rrugë ligjore dhe jo përmes përfshirjes së drejtpërdrejtë të kryeministrit. Sipas tij, një situatë e tillë mund ta ekspozojë Veliajn edhe ndaj një hetimi tjetër për përdorimin e mjeteve të komunikimit në kundërshtim me rregullat e burgut.

Baze shpreh rezerva edhe ndaj idesë se Erion Veliaj mund të jetë një nga organizatorët apo mbështetësit e protestave kundër qeverisë. Ai thotë se nuk sheh prova bindëse për një rol të tillë dhe vë në dukje se vetë protestuesit nuk e kanë trajtuar kryebashkiakun e arrestuar si aleat të tyre. Madje, në tubime janë dëgjuar edhe thirrje kundër tij, ku emri i Veliajt është përmendur në të njëjtën parullë me atë të Ramës.

Nga ana tjetër, gazetari nuk përjashton mundësinë që Veliaj të ketë arritur të komunikojë nga burgu, duke kujtuar se përdorimi i telefonave nga të burgosurit ka qenë një problem i njohur edhe më parë në sistemin penitenciar. Por, sipas tij, kjo çështje nuk duhet ngatërruar me qëndrimin politik që Veliaj ka mbajtur së fundmi ndaj qeverisë.

Baze: Veliaj e ka bërë zgjedhjen politike, tashmë është kundërshtar i Ramës

Në analizën e tij, Baze argumenton se zhvillimet e fundit kanë ndryshuar pozicionin politik të Erion Veliajt. Përpjekjet e këtij të fundit për të rikthyer ndikimin mbi Bashkinë e Tiranës, së bashku me qëndrimet publike për protestat në kryeqytet dhe zhvillimet politike në Beograd, sipas gazetarit, e kanë nxjerrë atë nga pozicioni i një zyrtari që kundërshton mënyrën si po trajtohet nga drejtësia.

Sipas Bazes, Veliaj tashmë po shfaqet si një kritik i drejtpërdrejtë i qeverisë dhe i mënyrës se si ajo po përballet me protestuesit. Kjo, në vlerësimin e tij, është shumë më domethënëse sesa dyshimet për komunikime të mundshme nga qelia, pasi përfaqëson një pozicionim publik dhe politik.

Gazetari thekson se qeveritë nuk rrezikohen nga bisedat telefonike apo komunikimet e zhvilluara në burg, por nga rreshtimi politik i individëve dhe grupeve që vendosin të dalin kundër tyre. Për këtë arsye, ai mendon se Rama duhet ta konsiderojë Veliajn një kundërshtar politik dhe të mos përpiqet ta trajtojë si një vartës që duhet disiplinuar.

Kritika ndaj Ramës: Nuk mund të jesh njëkohësisht mbrojtësi dhe ndëshkuesi i Veliajt

Mero Baze sugjeron se reagimi i duhur i Edi Ramës nuk duhej të ishte transferimi i Veliajt në Fier apo paralajmërimet që ai të mos përfshihej në veprime të tjera të gabuara. Sipas tij, kryeministri duhet të kishte bërë një ndarje të qartë politike, duke u komunikuar socialistëve se Veliaj tashmë qëndron në krahun kundërshtar.

Në këtë mënyrë, Rama do të përcaktonte qartë raportin e tij me kryebashkiakun e arrestuar, pa e kthyer çështjen në një konflikt të ndërmjetësuar nga pushteti ekzekutiv. Baze vlerëson se, nëse kryeministri e konsideron Veliajn kundërshtar, duhet ta përballojë politikisht, por pa ndërhyrë në mënyrën se si ai trajtohet në sistemin penitenciar.

Madje, gazetari paralajmëron se përfshirja e tepërt e Ramës në çështjet e burgimit mund të prodhojë efektin e kundërt nga ai që synohet. Në vend që ta dobësojë politikisht Veliajn, kjo qasje mund ta paraqesë atë si viktimë të një përplasjeje me pushtetin dhe t’i japë mundësi të fitojë më shumë simpati publike.

Në këtë kontekst, Baze kërkon që kryeministri të ruajë distancën mes rolit të tij si drejtues i Partisë Socialiste dhe përgjegjësisë institucionale si kreu i qeverisë. Sipas tij, Rama mund të mbajë një qëndrim të ashpër politik ndaj ish-bashkëpunëtorit të tij, por nuk duhet të përzihet në vendimmarrjet që lidhen me kushtet dhe regjimin e vuajtjes së dënimit apo paraburgimit.

Propozimi i Bazes: Veliaj të kthehet në Durrës dhe të trajtohet si çdo kundërshtar tjetër

Në përfundim të analizës, gazetari propozon që Erion Veliaj të transferohet në Durrës, në mënyrë që të jetë më pranë familjes së tij, ndërsa raporti politik me Ramën të zhvillohet mbi bazën e kundërshtisë së hapur.

Baze ironizon gjithashtu situatën e krijuar rreth çështjes së Veliajt, duke iu referuar prokurorëve që po e ndjekin çështjen dhe pretendimeve që mund të shtohen ndaj tij. Sipas tij, angazhimi i drejtpërdrejtë i kryeministrit në këtë histori është i panevojshëm, pasi Veliaj përballet tashmë me një proces penal dhe nuk ka arsye që përplasja politike të shndërrohet në një tjetër front brenda Partisë Socialiste.

Mesazhi kryesor i analizës së Bazes është se Edi Rama duhet të vendosë kufirin mes konfliktit politik dhe përgjegjësisë shtetërore. Veliaj mund të jetë kundërshtar i tij, por kjo nuk i jep kryeministrit arsye të ndërhyjë në mënyrën se si ai trajtohet nga institucionet e drejtësisë dhe administrata penitenciare.

Shkrimi i plotë:

Çështja e Erion Veliajt tani është më e qartë, por më e komplikuar për të. Kryeministri Edi Rama ka marrë përsipër urdhrin për transferimin e tij në Fier, për shkak të dyshimeve se ai është përfshirë në komunikime të papërshtatshme nga burgu, të lidhura me revoltat e dhunshme në Tiranë, dhe se transferimi i përkohshëm e shkëput atë nga kjo paligjshmëri.

Nga ana ligjore, arsyetimi i Kryeministrit përpara grupit parlamentar, nëse provohet, e zhyt Veliajn në një hetim të ri për përdorim të paligjshëm të mjeteve të komunikimit. Nga ana politike, praktikisht e kthen atë në një kundërshtar të pushtetit, duke i mbyllur llogaritë politike me të.

Në fakt, unë nuk besoj se Veliaj qëndron pas ndonjë organizimi protestash në Tiranë dhe as se ka fuqi apo mjete logjistike për të ndihmuar ata që po protestojnë. Për më tepër, Erion Veliaj është politikani i burgosur më i sulmuar nga protesta, ku këndohet në kor parulla: “O Erion, o legen, prite Ramën se po vjen!”

Pra, nuk jemi as në kushtet kur protestuesit kanë konfidencë politike me të dhe as njerëzore.

Por nuk vë bast se ai nuk komunikon nga burgu, si çdo i burgosur tjetër. 1500 euro në muaj e kishte cmimin një telefon në kohën e Ulëziut.

Më shumë sesa miqësinë me flamingot, të cilën nuk e besoj, Erion Veliaj e ka bërë të qartë armiqësinë me pushtetin. Veprimet e tij të fundit, në përpjekje për të rivendosur autoritetin e vet mbi Bashkinë e Tiranës, si dhe deklarata politike për ngjarjet në Beograd, i dhanë fund dyzimit të tij si një politikan që përballej vetëm me padrejtësitë juridike dhe politike të drejtësisë së re shqiptare.Prej asaj dite ai është kthyer në një opozitar kritik ndaj pushtetit dhe qasjes së tij ndaj protestave në Tiranë.

Kjo është shumë më e rëndësishme sesa komunikimet e panjohura të tij, pasi ky është qëndrim publik. Qeveria nuk rrëzohet me biseda telefonike dhe as me muhabetet e burgut, por me rreshtim politik pro ose kundër saj. Erion Veliaj e ka bërë të qartë diferencën që ka me pushtetin lidhur me protestat dhe, si i tillë, është një kundërshtar i pushtetit.

Kundërpërgjigjja e Edi Ramës ndaj Veliajt nuk duhet të ishte transferimi në Fier apo kujdesi që “ai të mos thellohet në gabime”, por një deklaratë publike kundër tij. Ai nuk mund të sillet me dikë që tanimë e ka kundërshtar politik si me një kalama që duhet edukuar, duke i hequr lodrat nga duart, në këtë rast telefonat.

Edi Rama duhet të dilte e t’u thoshte socialistëve se Erion Veliaj është një kundërshtar yni tani e tutje dhe kush është me mua të vazhdojë pas meje. Kjo është e ndershme, e drejtë dhe politike. Mbi të gjitha, është edhe e vërtetë.

Prej asaj dite, Edi Rama ka të drejtë që, si kryetar i Partisë Socialiste, ta trajtojë Erion Veliajn si kundërshtar politik. Por si Kryeministër nuk ka pse të përzihet në regjimin e tij të burgut. Për më tepër tani që e ka kundërshtar politik. Ai duhet të qëndrojë përballë tij si kundërshtar politik, por jo si Kryeministër.

Madje, pikërisht pse tani e ka kundërshtar politik, ai duhet të tregojë shumë herë më tepër kujdes që të mos përzihet në çështje që i takojnë regjimit të burgut dhe burgosjes së tij, pasi, në vend që ta dëmtojë, mund ta bëjë hero politik, duke dëmtuar edhe kauzën e vet politike, edhe autoritetin e shtetit.

Ai nuk mund të sillet edhe si engjëlli i tij mbrojtës, edhe si xhelati i tij.

Tani që e ka kundërshtar politik, duhet të ruajë sportivitetin dhe distancën që ka ruajtur me çdo kundërshtar politik deri më sot, me të cilët ka pasur jo vetëm raporte të paqta, por ndonjëherë edhe respekt të tepruar.

Erion Veliaj tani është njëri prej atyre që ka përballë. Kthejeni në Durrës, që të jetë afër familjes së tij, dhe trajtojeni si kundërshtar.

Për fat, ka dy prokurorë te koka, të cilët janë gati t’i ngrenë akuzë edhe për vrasjen e Krishtit, pasi edhe denoncuesin ia kanë gjetur me një emër që, nga Greqia prej nga e kanë marrë frymëzimin, do të thotë një luftë e ringjallur.

Ndaj, i gjithë angazhimi i Kryeministrit në këtë histori është i tepërt për dikë që po vuan ende një përbetim për t’u dënuar me çdo kusht. Nuk ka nevojë për akuza të tjera. Dhe as Partia Socialiste nuk kishte nevojë për një luftë të re brenda saj.