Drejtoresha e “Taulant Tushes”, Anjeza Çallpani dhe trashëgimia e korrupsionit në Bashkinë Tiranë

Anjeza Çallpani, një ndër drejtoreshat e Bashkisë Tiranë dhe administratore e kompanisë Eco Tirana, ka ndërtuar një karrierë që më shumë ngjan me një skemë të përkryer përvetësimi të fondeve publike sesa me shërbim ndaj qytetarëve. Pas një përpjekjeje të dështuar si kandidate për deputete e PDIU-së, Çallpani gjeti strehë në Bashkinë Tiranë, ku nisi të ngjisë shkallët e karrierës, jo përmes meritokracisë, por përmes lidhjeve politike dhe të dyshuara korruptive.

Rrjeti i dyshuar i korrupsionit

Emri i Çallpanit është i lidhur ngushtë me skandalet financiare që përfshijnë landfillin e Tiranës dhe tenderat e dyshimtë të bashkisë. Burime të brendshme pohojnë se ajo vazhdon të zbatojë urdhrat e ish-drejtorit të bashkisë, Taulant Tushës, i dënuar për korrupsion, dhe madje e viziton atë rregullisht në burg për të koordinuar projekte dhe “rregulluar” dokumente.

Sipas të dhënave, Çallpani ka krijuar një rrjet të sofistikuar kompanish në pronësi të bashkëshortit të saj, Ermal Telhai, të cilat përdoren si mjet për pastrimin e parave publike. Kompanitë si C Electronic, Zael Consulting & Invest, Zael Construction, CnT Partners, A-Z LTD, dhe Proper Place, dyshohen se janë hallka kyçe në këtë skemë. Në letra, pronarët janë të ndryshëm, por sipas burimeve, Çallpani është kontrolluesja e vërtetë e tyre.

Nga Tusha Tek Çallpani: Një trashëgimi korrupsioni

Trashëgimia e Taulant Tushës vijon të jetojë përmes Çallpanit, që jo vetëm ka ruajtur ndikimin e tij, por edhe e ka zgjeruar atë. Zyra e saj në Bashki është kthyer në një qendër jozyrtare të vendimmarrjes për ndarjen e fondeve dhe tenderave, duke përfshirë edhe nënkontraktime që shkojnë në xhepat e kompanive të bashkëshortit të saj.

Një figurë “e paprekshme”

Në Bashkinë e Tiranës, Çallpani shihet si një figurë e paprekshme, e mbrojtur nga ndikimi i fuqishëm që vijon të ushtrojë Taulant Tusha. Punonjësit shmangin çdo përplasje me të, duke u përballur me një klimë frike dhe pasigurie. Skemat e korrupsionit që ajo drejton, sipas burimeve, përfshijnë edhe figura të tjera, si Ida Qazimllari dhe Enton Punavija, të cilët kanë përfituar pozicione të rëndësishme falë kësaj strukture të mirëorganizuar.

Transparenca e munguar dhe domosdoshmëria për drejtësi

Rasti i Anjeza Çallpanit është një pasqyrë e qartë e degradimit të institucioneve publike në Shqipëri, ku fondet e qytetarëve vidhen dhe përdoren për interesa personale. Ndërsa qytetarët përballen me taksa të larta dhe kushte të përkeqësuara jetese, drejtuesit e Bashkisë Tiranë vijojnë të abuzojnë me fondet publike pa asnjë llogaridhënie.

Është koha që institucionet e drejtësisë, përfshirë SPAK-un, të hetojnë me seriozitet skemat që lidhen me Çallpanin dhe të sigurojnë që këto veprime të mos mbeten të pandëshkuara. Lufta kundër korrupsionit duhet të jetë prioritet absolut për një shoqëri që aspiron të ndërtojë një të ardhme më të drejtë dhe transparente.

Asnjë qytet, aq më pak kryeqyteti i një vendi, nuk mund të zhvillohet mbi themelet e korrupsionit dhe abuzimit. Vetëm me ndëshkimin e zyrtarëve të papërgjegjshëm si Çallpani, mund të ndërtohet besimi i qytetarëve te drejtësia dhe qeverisja.