Hasjani nuk braktis, sakrifiion dhe është dinjitoz për familjen

Reagimi i fortë pas shkrimit të medias britanike që fyen burrat e Hasit 

Një artikull i publikuar në median britanike The Guardian (ose sipas variantit të përdorur) ka shkaktuar zemërim dhe reagime të forta në rrjetet sociale, pas përshkrimit të banorëve të zonës së Hasit si burra që “kanë lënë gratë dhe fëmijët”, duke nënkuptuar se “disa fëmijë as nuk njohin baballarët e tyre”.

Por përgjigjja e hasjanëve ka qenë e qartë dhe e prerë: “Ne nuk jemi të braktisur jemi të sakrifikuar!”

Ervin Mulaj i revootuar shkruan:  “Unë jam Hasjan  dhe s’pranoj të më fyejnë për sakrificën time!”  Ky është  mesazhi që po shpërndahet masivisht nga qytetarë të thjeshtë e emigrantë që ndihen të prekur nga generalizimi dhe keqinterpretime të tilla.

“Hasjani nuk braktis. Hasjani duron!”  thuhet në deklarata publike të banorëve që kanë reaguar ndaj artikullit.

Në fakt, Hasi është një nga zonat me nivelin më të lartë të emigracionit në Shqipëri, dhe historikisht njihet për burrat që kanë punuar jashtë vendit për të mbajtur familjen me djersë, mall dhe sakrificë. Ata janë punëtorë, emigrantë të ndershëm, jo “braktisës”, siç u paraqitën padrejtësisht.

“Ikim për një jetë më të mirë, por kurrë s’e lëmë pas familjen! Zemra jonë mbetet aty, në Has, me gruan dhe fëmijët.” –thuhet në reagimin qytetar që është kthyer në një deklaratë identiteti dhe krenarie.

Ata që e njohin realitetin e Hasit, e dinë se burra e gra kanë duruar vit pas viti ndarjen fizike, mungesën, por kurrë nuk kanë harruar përgjegjësinë ndaj familjes.

Fëmijët e hasjanëve nuk janë pa baba  ata kanë baballarë që punojnë jashtë, por që janë të pranishëm me çdo euro të dërguar, me çdo videothirrje, me çdo rikthim në shtëpi për festa apo ndonjë varrim, dhe mbi të gjitha, me shembullin që japin.

“Mos flisni në emrin tonë kur nuk dini asgjë për jetën tonë. Ne nuk kërkojmë mëshirë  por kërkojmë respekt.”

Kjo është Shqipëria tjetër. Ajo që s’ka luks për pushime në Dhërmi, por që mbush stadiumet kur luan Kombëtarja. Ajo që mban ekonominë shqiptare gjallë me remitanca. Ajo që flet pak, por punon shumë. Ajo që, ndonëse në mërgim, nuk harron kurrë rrënjët.

Hasjant. Me zemër. Me sakrificë. Me dinjitet.