Iku nga Lalëzi pas dhunës, investitori ndërton miliarda në Mal të Zi

Një histori që sot tingëllon si paralajmërim për klimën e investimeve në Shqipëri. Një investitor libanez, i cili dikur kishte zgjedhur Gjirin e Lalëzit për të zhvilluar një projekt ambicioz turistik, u përball me një situatë të paprecedentë dhune dhe presioni. Pas një episodi të rëndë ku ai u dhunua barbarisht, vendimi ishte i menjëhershëm: të largohej përfundimisht nga Shqipëria.

Ajo që ndodhi më pas është edhe më domethënëse. I njëjti investitor, tashmë i vendosur në Mal të Zi, ka realizuar projekte me vlerë miliardash euro, duke kontribuar drejtpërdrejt në zhvillimin ekonomik, rritjen e punësimit dhe transformimin e zonave turistike në atë vend.

Ndërkohë, Shqipëria mbeti pas. Gjiri i Lalëzit, një nga perlat natyrore të bregdetit shqiptar, nuk arriti të përfitojë nga një investim i tillë strategjik. Përkundrazi, zona u përball me ndërtime të pakontrolluara, ndërhyrje të pakujdesshme në mjedis dhe një mungesë të theksuar vizioni afatgjatë.

Sot, pak flitet për pyjet e prera, për pishat që dikur i jepnin hijeshi dhe identitet zonës, apo për projektin gjigant që mund të kishte ndryshuar rrënjësisht fatin e saj. Në vend të një zhvillimi të qëndrueshëm dhe të planifikuar, realiteti tregon një territor të fragmentuar dhe shpesh të dëmtuar nga interesat afatshkurtra.

Fenomeni nuk kufizohet vetëm në Lalëz. Nga jugu në veri, nga Saranda deri në Velipojë, Shqipëria duket se ka humbur vazhdimisht besimin e investitorëve të huaj. Klima e pasigurisë, burokracitë, konfliktet dhe mungesa e garancive ligjore kanë bërë që shumë projekte potencialisht transformuese të mos realizohen kurrë.

Ky është një reflektim i qartë për mënyrën se si menaxhohen resurset dhe mundësitë në vend. Ndërsa fqinjët ndërtojnë modele zhvillimi dhe tërheqin kapital ndërkombëtar, Shqipëria rrezikon të mbetet pas, duke humbur jo vetëm investime, por edhe mundësi reale për mirëqenie dhe zhvillim afatgjatë.