Matilda Shehu në Bordin e Bankës së Shqipërisë, akuza për nepotizëm

Në listën e kandidatëve për anëtarë të Bordit të Banka e Shqipërisë, që pritet të votohet në seancën plenare të sotme, një nga emrat që ka tërhequr vëmendjen është ai i Matilda Shehu.

Në aspektin formal, profili i saj profesional paraqitet i konsoliduar. Me një karrierë mbi 20-vjeçare në Fakultetin e Ekonomisë në Universitetin e Tiranës dhe në universitete private, si lektore dhe kërkuese shkencore, si dhe me eksperiencë si anëtare e Bordit Drejtues të Posta Shqiptare sh.a. dhe e Komitetit të Provimeve Profesionale të Kontabilitetit dhe Auditimit pranë Bordit të Mbikëqyrjes Publike, CV-ja e saj plotëson kriteret akademike dhe institucionale për një pozicion të tillë.

Në letër, gjithçka rezulton në përputhje me standardet: eksperiencë akademike, përfshirje në borde, angazhim në struktura mbikëqyrëse.

Megjithatë, debati publik nuk është ndalur vetëm te kualifikimet. Në qendër të diskutimit janë lidhjet familjare të zonjës Shehu me zyrtarë të lartë të administratës shtetërore.

Bashkëshorti i saj, Ismail Shehu, mban postin e Sekretarit të Përgjithshëm në Ministria e Drejtësisë.

Vëllai i saj, Saimir Tola, është Drejtor i Bordit në Autoriteti i Mbikëqyrjes Financiare.

Këto lidhje kanë nxitur kritika nga zëra të opozitës dhe analistë publikë, të cilët e shohin kandidaturën si pjesë të një modeli të konsoliduar përfaqësimi familjar në strukturat e larta të administratës.

Kritikët argumentojnë se, edhe nëse kualifikimet profesionale ekzistojnë, perceptimi i konfliktit të interesit dhe qarkullimi i të njëjtave mbiemra në borde e sekretariate krijon dyshime mbi standardin e përzgjedhjes.

Në këtë kontekst, deklaratat e fundit të kryeministrit Edi Rama për forcimin e luftës kundër nepotizmit dhe krijimin e një komisioni etike marrin një dimension të ri politik. Pyetja që shtrohet është nëse sistemi i përzgjedhjes së drejtuesve në institucione kyçe financiare garanton transparencë dhe meritokraci të plotë, apo nëse lidhjet familjare mbeten një faktor ndikues në proces.

Çështja, përtej një emri konkret, prek standardin institucional: kur anëtarësimet në borde publike përkojnë me lidhje të drejtpërdrejta familjare në administratë, kufiri mes meritës dhe perceptimit të favorizimit bëhet i brishtë.

Në fund, debati mbetet i hapur: a është kjo një përzgjedhje e bazuar ekskluzivisht në kualifikim profesional, apo një tjetër episod në diskutimin më të gjerë mbi nepotizmin në administratën publike shqiptare?