1.7 milionë euro për Sheshin “Skënderbej”/ Tenderi i Bashkisë ngre dyshime për mbivendosje shërbimesh dhe fryrje fondi

Një procedurë prokurimi e shpallur nga Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve dhe Ndriçimit Publik në Bashkinë e Tiranës ka vënë në pikëpyetje nevojën reale të një kontrate me vlerë rreth 1.7 milionë euro me TVSH për mirëmbajtjen e Sheshit “Skënderbej”.

Sipas Buletinit të Prokurimeve Publike të datës 24 mars 2026, institucioni i drejtuar nga Piro Sinjari ka hapur një tender për “mirëmbajtjen dhe menaxhimin” e sheshit qendror të kryeqytetit, duke përfshirë një sërë shërbimesh që në dukje mbivendosen me detyrime ekzistuese kontraktore dhe funksione të strukturave publike.

Objekt i paqartë, shërbime të diskutueshme

Dokumenti i tenderit parashikon pastrimin e pjesëve të jashtme të ndërtesave, mirëmbajtjen dhe riparimin e sheshit si dhe kujdesin për pemët. Por pikërisht këto zëra ngrenë dyshimet e para.

Në territorin e Sheshit “Skënderbej” nuk rezultojnë ndërtesa në administrim të Bashkisë së Tiranës që të justifikojnë një shërbim të tillë. Institucione si Pallati i Kulturës dhe Muzeu Kombëtar janë nën administrimin e Ministrisë së Kulturës, duke e bërë të paqartë se cilat “pjesë të jashtme të ndërtesave” do të përfshihen në këtë kontratë.

Garancia kontraktore deri në 2029

Një tjetër element kyç lidhet me vetë sheshin. Projekti i Sheshit “Skënderbej”, i inauguruar në qershor 2017, mbetet nën një garanci punimesh që shtrihet deri në vitin 2029. Kjo nënkupton se një pjesë e mirë e ndërhyrjeve dhe mirëmbajtjes teknike duhet të mbulohen nga kompania ndërtuese, si detyrim kontraktor.

Nëse kjo garanci është në fuqi, atëherë lind pyetja thelbësore: për çfarë konkretisht po shpenzohen 1.7 milionë euro nga buxheti publik?

Shërbime që kryhen tashmë nga Bashkia

Në praktikë, shërbimet e përditshme në shesh – pastrimi, vaditja, krasitja dhe mirëmbajtja e gjelbërimit – realizohen prej vitesh nga Ndërmarrja e Pastrim-Gjelbërimit, një strukturë publike që financohet nga vetë Bashkia e Tiranës.

Kjo krijon një mbivendosje të drejtpërdrejtë: një pjesë e shërbimeve mbulohen nga kontrata e garancisë, ndërsa pjesa tjetër kryhet nga punonjësit e bashkisë. Në këtë kontekst, tenderi duket se blen shërbime që ose janë të mbuluara, ose kryhen tashmë.

Vlerë e lartë për shërbime rutinë

Edhe nëse argumentohet se bëhet fjalë për pastrim intensiv, larje sipërfaqesh apo mirëmbajtje të shtuar, vlera e fondit limit mbetet disproporcionale me natyrën e shërbimeve të përshkruara.

Ky disproporcion e zhvendos fokusin nga një procedurë rutinë drejt një kontrate që kërkon analizë më të thellë financiare dhe teknike.

Model i përsëritur?

Sipas të dhënave të përfshira në material, kjo drejtori ka zhvilluar edhe më parë tenderë me objekt të ngjashëm dhe vlera të përafërta, në një kohë kur garancia kontraktore për sheshin ka qenë në fuqi. Paralelisht, punët në terren kanë vijuar të kryhen nga ndërmarrjet publike.

Nëse ky model konfirmohet, atëherë kemi të bëjmë me një praktikë të përsëritur të përdorimit të fondeve publike për shërbime të dyfishta.

Katër pyetje pa përgjigje

Procedura e shpallur ngre katër çështje themelore që kërkojnë sqarim publik:

– Cilat janë konkretisht ndërtesat që do të pastrohen?

– Cilat ndërhyrje nuk mbulohen nga garancia e ndërtuesit?

– Pse nuk kryhen këto shërbime nga strukturat ekzistuese të Bashkisë?

– Mbi çfarë preventivi teknik është llogaritur shifra 1.7 milionë euro?

Në mungesë të këtyre përgjigjeve, tenderi për Sheshin “Skënderbej” mbetet një procedurë me dyshime të forta për mbivendosje funksionesh, fryrje fondi dhe përdorim joefektiv të parave publike.