Ultimatumi i Ramës dhe shkarkimi i Ministrit Bledi Çuçi pas dhunës së fisit RRAJA në Krujë

Blerdi Çuçi, Ministri i Brendshëm i Shqipërisë, u shkarkua nga detyra pas ngjarjeve të dhunshme të ndodhura në Krujë. Këto fjalë ishin deklaruar nga Çuçi vetë në dhjetorin e vitit 2020, kur mori detyrën pas dorëheqjes së detyruar të Sandër Lleshajt. Megjithatë, për publikun aktualisht është më e rëndësishme të dijë se çfarë ndodhi në 48 orët e fundit që çuan në shkarkimin e kreut të Ministrisë së Brendshme, sesa të mbanin mend performancën e Bledi Çuçit gjatë dy viteve e gjysmë të kaluara.

Papaskenat që çuan në shkarkimin e Çuçit u ndezën pas publikimit të pamjeve të dhunës së rëndë të anëtarëve të familjes Rraja në Krujë ndaj dy qytetarëve. Policisë së Shtetit iu desh të hezitojë për të vepruar menjëherë, duke e mbrojtur veten me një mburojë politike. Kjo situatë detyroi Edi Ramën, kryeministri i vendit, të bënte një “sacrifice” të Ministrit të Brendshëm.

Rama ishte prekur nga pamjet e rënda duke udhëtuar në vendet e Ballkanit Perëndimor si lider global dhe udhëheqës europian që ndërmjetësonte kriza të mëdha, ndërsa në Shqipëri qeveriste me një mendësi kriminale. Pamjet e dhunës së Rrajave në Krujë tregojnë fytyrën e vërtetë të pushtetit të Edi Ramës brenda vendit.

I mërzitur nga pamjet e dhunës së rëndë të pushtetit të tij në Shqipëri, ku ai vetë shfaqej si një lider i madh në shtetet e rajonit, Rama i dha dy ministrave të tij, Bledi Çuçi dhe Ulsi Manja, një ultimatum për të mbyllur këtë ngjarje përpara se ai të kthehej nga Beogradi në Rinas. Ministri i Brendshëm duhej të arrestonte Rrajat, ndërsa Ministri i Drejtësisë duhej të siguronte që ata të mbeteshin në burg përmes sistemit të drejtësisë. Rrajat janë vëllezërit e deputetit Rrahman Rraja dhe djali i tij, Rexhep Rraja.

Duke përdorur tone kërcënuese, Rama kishte kërkuar kontrollin e banesës së deputetit Rrahman Rraja, duke dyshuar se brenda saj fsheheshin vëllezërit e tij. Megjithatë, pa autorizim nga Kuvendi, kontrolli ishte i pamundur ligjërisht. Ndërkohë që Rama po kthehej nga Beogradi, ai kishte thirrur urgjentisht Çuçin në Tiranë, por takimi mes tyre nuk ndodhi për arsye të panjohura.

Rama nuk e priti Çuçin as paraditen e djeshme, kur ai qëndroi për më shumë se 5 orë në zyrën e drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit, Muhamet Rrumbullaku. Gjatë gjithë ditës së djeshme, ata nuk patën asnjë takim. Shkarkimi i Çuçit u mësua nga vetë ai nëpërmjet Twitterit të kryeministrit, njësoj si edhe emërimi i tij në dhjetorin 2020 kur ishte në një serre me domate në Lushnje, së bashku me Luigi Soreca-n.

Me siguri, ka pasur diçka që ka prekur mendjen e tij që nga e premja në drekë, kur Rama shpërthente ultimatume kërcënuese, ndërkohë që orët kalonin dhe Rrajat nuk arrestoheshin. Duke u ngushtuar edhe më shumë nga zullumi i pushtetit të tij kriminal, i cili mbrojti banditë si Rrajat, Edi Rama sakrifikoi Bledi Çuçin. Çuçi nuk kishte pasur akuzat për korrupsion ose skandale të tjera si ministrat e tjerë të Rilindjes dhe nuk kishte qenë shumë i sulmuar nga opozita.

Pyetja që lind është pse Rama vendosi të shkarkonte Çuçin në vend që të kërkonte dorëheqjen e tij, një mënyrë më të butë të largimit. Por kreu i Rilindjes kishte nevojë për një akt më të fortë për t’i hedhur topin në fushë publikut, në përpjekjen e tij të dështuar për të treguar se ai nuk toleron krimin dhe se nuk ka ndikim në këtë ngjarje.

E vërteta është se Rrajat kishin mbështetjen politike të Edi Ramës që nga fillimi i qeverisjes së Rilindjes, jo vetëm gjatë kohës kur Çuçi shërbeu si Ministër i Brendshëm. Fuqia dhe pushteti e Rrajave në zonë u zbeh vetëm ditën e djeshme…