Veprat publike si çifligje private të ndërtuesve

Kompanitë e ndërtimit në Shqipëri, të cilat marrin punë publike, kanë konsoliduar një traditë të neveritshme: shkruajnë emrat e tyre mbi veprat publike.

Mbikalimet e rrugëve, për shembull, janë pothuajse të gjitha me emra kompanish; ku Salillari, ku Albavia, ku Geci, ku Teorema. Dy metra urë, dy metra emri i kompanisë. Një çmenduri e madhe.

Por sivjet çmenduria arriti kulmin, pasi disa prej tyre i kishin vendosur emrat me drita, për festat.

Ti kalon në një rrugë që është ndërtuar me para publike dhe shikon aty emrin e një kompanie private, me dritë rrezatuese. Sikur të ishin pronat e tyre.

Tani, mirë që ato tendera janë bërë me çmime abuzive, siç dëshmojnë dosjet e SPAK-ut. Mirë që qytetarët janë grabitur, por duhen edhe emrat, si dëshmi e abuzimit.

Bota ka ndërtuar vepra monumentale inxhinierike, por nuk sheh askund emra kompanish. Sepse ato janë vepra publike; nuk janë pronë e privatëve që i ndërtojnë.

Pati bërtitur një herë Rama për këtë punë, para ca vitesh, por këta nuk e vunë ujin në zjarr, me sa duket. Vazhdojnë t’i gdhendin emrat e kompanive nëpër veprat e mëdha publike.

Një turp i madh, që në këtë rast del edhe si karshillëk: lekët u vodhën, tani mbani edhe emrat e kompanive përjetësisht mbi veprat publike.