SELITA WATER

Nuk kam gjë me Ujin. As me Naftën. Aq më pak me Kastratin. Thjesht, bosi i deritanishëm i naftës do jetë edhe bos i ujit. Atij që ka zaptuar Tokën – edhe Uji edhe Nafta burojnë nga Toka – i uroj t’i shtohet inati dhe takati e u bëftë, inshallah jarabi, Zot i Qiellit të Shqipërisë!
Inatin e kam me Edi Ramën, Kryeministrin e vendit tim që shkon e viziton Fabrikën ultramoderne Selita Water, 20 milionë euro dhe kompilimenton investitorët se i paskan kthyer nderin ujit legjendar të Tiranës, mesaduket të zhvirgjëruar deri më sot.
Paradoksalisht, ai që duhet të sjellë ujë të pijshëm në rubinetat e shtëpive kryeqytetase shkon e mburret me shishet që ujëmbushësit e lloj-llojshëm ua shesin hallkut më shtrenjtë se qumështi, duke e bërë këtë lloj biznesi nga më fitimprurësit në Shqipëri.
Kastrati është vetëm ujëmbushësi dhe ujëshitësi i radhës. Ai, meqë vjen nga përvoja me naftën urojmë të mos fusë në shishe ujin që i tepron nga çisternat e naftës, pa nuk prish edhe aq punë nëse nëpër pikat e karburantit tregton edhe ujin që i tepron nga Selita.
Qeverive të Ramës apo edhe qeverive të paraardhësve të tij, që e lanë 30 vjet Tiranën pa ujë, e kanë të pamunduar t’ua lajnë turpin Selita e Bovilla të marra së bashku.
Madje, as lumejtë e Naftës së Kastratit!