“Bir Selmani i nënës, kë të qaj më parë?” – Prioritetet e çuditshme të qeverisë Rama

Deklaratat e fundit të kryeministrit Edi Rama gjatë një takimi me Rabinin Yosiyahu Yosef Pinto në Vlorë kanë ngritur pikëpyetje të thella mbi prioritetet e qeverisë shqiptare. Rama premtoi mbështetje për të rritur praninë e komunitetit hebraik në Shqipëri, ndërsa vendi përballet me një nga krizat më të rënda të shpopullimit në historinë e tij moderne.

Rama u shpreh se qeveria do të bëjë gjithçka për ta bërë Shqipërinë një vend mikpritës për komunitetin hebraik, duke u siguruar atyre mundësinë për të praktikuar fenë, për të gjetur ushqimin që preferojnë dhe për të ndërtuar një të ardhme të përbashkët. Por ndërsa ky angazhim tingëllon madhështor në letër, pyetja që lind është kjo: çfarë po bën qeveria për të mbajtur shqiptarët në vendin e tyre?

Një vend që po zbrazet

Sipas të dhënave të fundit, Shqipëria po përjeton një eksod masiv, ku mijëra shqiptarë largohen çdo muaj drejt vendeve të BE-së në kërkim të një jete më të mirë. Qytetet dhe fshatrat po zbrazen, shkollat po mbyllen për mungesë nxënësish, dhe tregu i punës po boshatiset nga fuqia punëtore e kualifikuar.

Në këtë kontekst, deklaratat e kryeministrit për të mbështetur komunitetet e huaja duken si një përpjekje për të shmangur vëmendjen nga kriza e brendshme. Në një kohë kur shqiptarët ndihen të harruar dhe të braktisur, përparësitë e qeverisë duken të shkëputura nga realiteti i përditshëm.

Një politikë e shkëputur nga realiteti

Shprehja shqiptare “Bir Selmani i nënës, kë të qaj më parë?” përshkruan më së miri gjendjen e tanishme. Shqipëria ka një mori problemesh kritike – nga papunësia dhe pagat e ulëta te shpopullimi masiv dhe mungesa e shpresës për të ardhmen. Në vend që të fokusohet në zgjidhjen e këtyre çështjeve, qeveria duket e angazhuar në projekte që i shërbejnë më shumë imazhit të saj ndërkombëtar sesa mirëqenies së qytetarëve shqiptarë.

Ndërsa komuniteti hebraik meriton çdo formë respekti dhe mikpritjeje, pyetja që ngrihet është e thjeshtë: Pse qeveria nuk ka të njëjtin entuziazëm për të adresuar nevojat dhe problemet e shqiptarëve? Pse prioritetet duket se shkojnë më shumë për të huajt sesa për qytetarët që çdo ditë luftojnë për të mbijetuar?

Koha për prioritete të qarta

Shqipëria nuk mund të ndërtojë një të ardhme të qëndrueshme duke e braktisur të tashmen. Nuk mund të krijojë një “shtëpi të dytë” për komunitetet e huaja, ndërsa shqiptarët ndihen të dëbuar nga shtëpia e tyre.

Fokusi i qeverisë duhet të jetë mbajtja e qytetarëve në vend, krijimi i mundësive për punësim, rritja e pagave dhe garantimi i kushteve të denja për një jetë normale. Pa një plan të qartë për të ndaluar eksodin, fjalët për mikpritje dhe bashkëpunim tingëllojnë boshe dhe hipokrite. Shqipëria duhet të kujdeset për fëmijët e saj përpara se të hapë krahët për të tjerët. Sepse në fund të ditës, shqiptarët kanë vetëm një atdhe – dhe ai nuk mund të vazhdojë të zbrazet.