Sako i jep Buçës tenderin për dru zjarri me 99.6% të fondit limit

Një tjetër procedurë prokurimi publik në Bashkinë e Durrësit ngre dyshime serioze mbi transparencën dhe konkurrencën, pasi një fond prej rreth 378 milionë lekësh të vjetra duket se është shpërndarë në kushte minimale gare.

Bëhet fjalë për tenderin me objekt “Blerje dru zjarri e pellet për QEA”, me numër reference REF-87870-05-28-2026 dhe fond limit 37,805,936 lekë pa TVSH.

Gara “formale” apo konkurrencë e vërtetë?

Në këtë procedurë kanë marrë pjesë vetëm dy operatorë ekonomikë:

Gjergj Buça P.F. – 37,661,600 lekë (fitues)
WOODPECKER shpk – 37,792,800 lekë

Diferenca mes ofertave dhe fondit limit është thuajse e papërfillshme. Fituesi ka ofruar rreth 99.6% të fondit limit, duke lënë një ulje simbolike. Ndërkohë, oferta tjetër është pothuajse identike me tavanin maksimal.

A kemi të bëjmë me një garë reale apo me oferta “sa për sy e faqe”? A ka shërbyer operatori i dytë vetëm për të krijuar idenë e konkurrencës?

Fituesi: biznes “për gjithçka”?

Edhe më shumë pikëpyetje lindin nga profili i fituesit, Gjergj Buça (Person Fizik), i cili rezulton me një aktivitet tepër të gjerë dhe të shpërndarë në fusha të ndryshme.

Sipas të dhënave zyrtare, ai operon në:

tregtim dhe përpunim druri
pastrim dhe lavanderi
bar, restorant, parukeri, sallon mode
fitness, motel, agjenci imobiliare
tregtim karburanti dhe pajisje elektronike
produkte bujqësore dhe shumë shërbime të tjera

Një profil i tillë “gjithëpërfshirës” ngre pyetje të forta: a ka ky subjekt kapacitet real për të përmbushur një kontratë të tillë specifike, apo kemi të bëjmë me një model të njohur të operatorëve “universal”?

Mbi 55 kontrata publike – rastësi apo skemë?

Të dhënat tregojnë se ky subjekt ka përfituar mbi 55 kontrata publike, shpesh në kushte mungese gare reale.

A është kjo një rastësi, apo një model i përsëritur ku fondet publike përfundojnë te të njëjtët operatorë?

Ku janë institucionet e kontrollit?

Fakti që ofertat afrohen në mënyrë “kirurgjikale” me fondin limit, së bashku me konkurrencën minimale, përbën një sinjal të fortë për institucionet e mbikëqyrjes.

A do të ketë një verifikim nga organet e kontrollit apo nga SPAK për këtë procedurë?
A është bërë një vlerësim real i ofertave apo fituesi ka qenë i paracaktuar?

Ndërkohë, qytetarët vazhdojnë të paguajnë taksat, ndërsa dyshimet për mënyrën se si menaxhohen fondet publike mbeten gjithnjë e më të forta.