Shteti shqiptar duhet t’i paguajë 11 mijë euro

Prokurori Adnan Kosova, i shkarkuar nga detyra pas procesit të Vettingut në vitin 2020, ka fituar çështjen e tij në Gjykatën Evropiane të të Drejtave të Njeriut.

Në vendimin e shpallur më 6 tetor 2026, Gjykata në Strasburg ka konstatuar se procesi ndaj tij ka cenuar të drejtën për respektimin e jetës private, të garantuar nga neni 8 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Sipas GJEDNJ-së, ndërhyrja ndaj tij nuk ishte proporcionale me qëllimet e ndjekura nga procesi i rivlerësimit kalimtar.

Kosova kishte ushtruar funksionin e prokurorit që prej vitit 1986, ndërsa nga viti 1998 kishte shërbyer në Prokurorinë e Përgjithshme në Tiranë.

Nga konfirmimi në detyrë te shkarkimi nga KPA

Procesi i Vettingut për Kosovën kishte marrë fillimisht një rezultat pozitiv. Më 20 dhjetor 2018, Komisioni i Pavarur i Kualifikimit e konfirmoi atë në detyrë, pasi shqyrtoi tre kriteret e rivlerësimit.

Në atë fazë, KPK kishte vlerësuar se prokurori kishte deklaruar pasurinë në mënyrë të vazhdueshme dhe se shpjegimet e tij për burimin e pasurive ishin bindëse.

Vendimi u kundërshtua më pas nga Komisioneri Publik dhe çështja kaloi në Kolegjin e Posaçëm të Apelimit.

Më 13 mars 2020, KPA vendosi, me shumicë votash 3 me 2, të ndryshojë vendimin e KPK-së dhe të shkarkojë Kosovën nga detyra. Shkak u bë kriteri i pasurisë.

Debati për apartamentin në Korçë

Në qendër të mosmarrëveshjes ishte një shumë parash e përfituar nga shitja e një apartamenti në Korçë. Të ardhurat nga kjo shitje ishin përdorur për blerjen e apartamentit të familjes në Tiranë.

Në kontratën e shitjes të vitit 2002 ishte pasqyruar një vlerë prej 1 milion lekësh. Kosova, ndërkohë, kishte deklaruar se çmimi real i shitjes kishte qenë 2.5 milionë lekë dhe se 1.5 milionë lekë ishin marrë më herët nga blerësi si depozitë.

Pikërisht kjo diferencë u bë një nga elementet kryesore të vlerësimit që çoi në vendimin e shkarkimit.

Por GJEDNJ, në shqyrtimin e çështjes, ka arritur në një tjetër përfundim lidhur me mënyrën se si ishte vlerësuar kjo situatë nga autoritetet shqiptare.

Strasburgu kritikon qasjen e KPA-së

Sipas Gjykatës Evropiane, KPA kishte ndjekur një qasje tepër formale duke e konsideruar kontratën e shitjes si provën kryesore dhe më të besueshme për përcaktimin e vlerës së transaksionit.

GJEDNJ vlerësoi se nuk ishte marrë në konsideratë mjaftueshëm fakti se, sipas legjislacionit shqiptar të kohës, një marrëveshje për depozitën nuk kërkohej domosdoshmërisht të ishte formalizuar me shkrim.

Gjykata mori parasysh edhe të dhënat që lidheshin me çmimet e tregut të pasurive të paluajtshme në Korçë në periudhën përkatëse.

Një tjetër element i rëndësishëm ishte koha që kishte kaluar nga ngjarjet. Faktet që duhej të dokumentoheshin datonin rreth dy dekada më herët, në një periudhë përpara hyrjes në fuqi të ligjit të vitit 2003 për deklarimin e pasurive.

Sipas GJEDNJ-së, kjo rrethanë e bënte edhe më të vështirë sigurimin dhe rindërtimin e provave dokumentare për transaksionin.

GJEDNJ: Nuk u dhanë arsye të mjaftueshme për shkarkimin

Në përfundim, Gjykata Evropiane konstatoi se autoritetet shqiptare nuk kishin paraqitur arsye “relevante dhe të mjaftueshme” për të justifikuar ndërhyrjen në të drejtën e Kosovës për respektimin e jetës private.

Për Strasburgun, masa e marrë ndaj prokurorit ishte joproporcionale në raport me qëllimet legjitime që synonte procesi i Vettingut.

GJEDNJ ka vlerësuar gjithashtu se, në rast se Kosova e kërkon një gjë të tillë, rruga e përshtatshme do të ishte rihapja e procedurës së Vettingut dhe rishqyrtimi i çështjes në përputhje me kërkesat e nenit 8 të Konventës.

Sa duhet të paguajë Shqipëria?

Përveç konstatimit të shkeljes së Konventës, vendimi i Strasburgut sjell edhe një detyrim financiar për shtetin shqiptar.

Shqipëria duhet t’i paguajë Adnan Kosovës 6 mijë euro për dëmin jomaterial dhe 5 mijë euro për kostot dhe shpenzimet e procedurës.

Në total, detyrimi financiar i përcaktuar nga GJEDNJ-ja arrin në 11 mijë euro.

Vendimi i 6 tetorit 2026 rikthen kështu në vëmendje mënyrën se si janë zhvilluar disa prej proceseve të rivlerësimit të prokurorëve dhe gjyqtarëve shqiptarë, veçanërisht rastet kur vlerësimi i pasurisë është mbështetur mbi prova dhe rrethana që lidhen me transaksione të kryera shumë vite përpara nisjes së reformës në drejtësi.