Do të festonte 57-vjetorin, Ledion Liço befason me fjalët për Tanin

Për fatin e tij të keq ai humbi jetën 17 vite më parë në një aksident tragjik.

Humbja e tij la shumë dhimbje pas, sidomos te familjarët e tij ata të cilët e kujtojnë çdo ditë dhe ndonëse koha kalon malli dhe dhimbja për të veçse rriten.

Në këtë ditë, ku Tani do të frynte qirinjtë e 57-vjetorit të tij, Ledion Liço e ka kujtuar duke thënë se sa shumë i mungon të gjithëve.

Njeriu që na mungon çdo ditë”, shkruan Liço  edhe pas ka kohë që  flitet për një divorc të “dhëndërrit” të Topit me Sarën. Ndërkohë që në një intervistë të dhënë për meidia rozë, Sara, e vogla e Tanit tregoi se e vetmja

Për fatin e tij të keq ai humbi jetën 17 vite më parë në një aksident tragjik.

Humbja e tij la shumë dhimbje pas, sidomos te familjarët e tij ata të cilët e kujtojnë çdo ditë dhe ndonëse koha kalon malli dhe dhimbja për të veçse rriten.

Në këtë ditë, ku Tani do të frynte qirinjtë e 57-vjetorit të tij, Ledion Liço e ka kujtuar duke thënë se sa shumë i mungon të gjithëve.

“Njeriu që na mungon çdo ditë”, shkruan Liço. Ndërkohë që në një intervistë të dhënë për median, Sara, e vogla e Tanit tregoi se e vetmja gjë që do dëshironte do të ishte një përqafim i ngrohtë, si ai që vetëm babai mund t’i japë vajzës së tij për t’i treguar që “bravo vogëlushja ime, ja dole”.

E pyetur nga gazetarja Luela Myftari se kur e kuptoi që ëndrra e të atit, e “Tanit të Topit” ishte dhe ëndrra e saj, Sara ka treguar se nuk pati një moment të vetëm, një datë apo një ditë ku tha “kjo është edhe ëndrra ime”.

Fillimisht, ajo ndjeu vetëm nevojën për të qenë pranë familjes, për të mbrojtur me përkushtim atë që i ati kishte ngritur me shumë mund. Por dita-ditës, pa e kuptuar, përgjegjësia u kthye në pasion. Ajo që nisi si një detyrë për t’u përmbushur, u bë një dashuri që nuk kishte më nevojë për arsye. E kuptoi se ëndrra e babait nuk ishte thjesht ndërtimi i një televizioni, por krijimi i një rruge të re për të folur, për të menduar, për të ndryshuar vendin.

“Nuk pati një moment të vetëm, një datë apo një ditë ku thashë “kjo është edhe ëndrra ime”. Ishte më shumë një proces i heshtur, i natyrshëm, i ndërtuar me hapa të vegjël por të sigurt. Fillimisht doja vetëm të ndihmoja familjen, të isha pranë Lorit, të ruaja me përkushtim atë që babai ynë kishte ndërtuar.

Por me kalimin e kohës e ndjeva që kjo nuk ishte më thjesht një përgjegjësi që më takonte, por një pasion që më përkiste. Ëndrra e babait tim nuk ishte thjesht të ndërtonte një televizion, por të krijonte një mënyrë të re të të menduarit dhe të të treguarit në Shqipëri”, tha Sara.

gjë që do dëshironte do të ishte një përqafim i ngrohtë, si ai që vetëm babai mund t’i japë vajzës së tij për t’i treguar që “bravo vogëlushja ime, ja dole”.

E pyetur nga gazetarja Luela Myftari se kur e kuptoi që ëndrra e të atit, e “Tanit të Topit” ishte dhe ëndrra e saj, Sara ka treguar se nuk pati një moment të vetëm, një datë apo një ditë ku tha “kjo është edhe ëndrra ime”.

Fillimisht, ajo ndjeu vetëm nevojën për të qenë pranë familjes, për të mbrojtur me përkushtim atë që i ati kishte ngritur me shumë mund. Por dita-ditës, pa e kuptuar, përgjegjësia u kthye në pasion. Ajo që nisi si një detyrë për t’u përmbushur, u bë një dashuri që nuk kishte më nevojë për arsye. E kuptoi se ëndrra e babait nuk ishte thjesht ndërtimi i një televizioni, por krijimi i një rruge të re për të folur, për të menduar, për të ndryshuar vendin.

“Nuk pati një moment të vetëm, një datë apo një ditë ku thashë “kjo është edhe ëndrra ime”. Ishte më shumë një proces i heshtur, i natyrshëm, i ndërtuar me hapa të vegjël por të sigurt. Fillimisht doja vetëm të ndihmoja familjen, të isha pranë Lorit, të ruaja me përkushtim atë që babai ynë kishte ndërtuar.

Por me kalimin e kohës e ndjeva që kjo nuk ishte më thjesht një përgjegjësi që më takonte, por një pasion që më përkiste. Ëndrra e babait tim nuk ishte thjesht të ndërtonte një televizion, por të krijonte një mënyrë të re të të menduarit dhe të të treguarit në Shqipëri”, tha Sara.