Gara për “simpatinë” e Trump: Një shembull i hipokrizisë politike shqiptare

Në një akt që mund të konsiderohet si pasqyrë e politikës shqiptare të 34 viteve të fundit, Partia Demokratike dhe Partia Socialiste janë përfshirë në një garë të ethshme për të fituar “miratimin” e administratës së re të Donald Trump. Ironia qëndron në faktin se, ndërsa njëra palë përpiqet të përqafojë retorikën populiste të Trump-it, tjetra përdor mekanizmat e pushtetit për të lidhur interesa biznesi me rrethin e tij familjar.

Kreu i PD-së, Sali Berisha, e përshkroi fitoren e Trump-it si “të jashtëzakonshme”, duke e krahasuar censurën që ai pretendon se ndodhi në SHBA me një “diktaturë të re”. Këto deklarata nuk janë asgjë më shumë se përpjekje të dëshpëruara për të kapitalizuar mbi një ndryshim të administratës amerikane, me shpresën se kjo do të ndikojë në rrëzimin e Ramës. Por, një lider që vetë mban damkën “non grata” nga SHBA, vështirë se mund të shpresojë të bindë një administratë konservatore të mbështesë kauzën e tij.

Nga ana tjetër, kryeministri Edi Rama e ka përqafuar pragmatizmin e politikës së interesave. Komiteti i Investimeve Strategjike, të cilin ai e drejton, i dha statusin e investitorit strategjik një kompanie të lidhur me Jared Kushner, dhëndrin e Trump-it, për një projekt turistik në ishullin e Sazanit. Kjo lëvizje, e bërë pak para se Trump të ngjitej në Shtëpinë e Bardhë, dëshmon për një qasje tipike të Ramës, ku “investimet strategjike” kthehen në mjete politike për të siguruar mbështetje ndërkombëtare.

Dy fytyrat e kësaj gare janë simboli i hipokrizisë së thellë politike në Shqipëri. Nga njëra anë, Berisha përpiqet të shesë veten si një mbrojtës i demokracisë dhe kundërshtar i “diktaturës”, ndërsa vetë është përjashtuar nga aleati strategjik i Shqipërisë për korrupsion të rëndë. Nga ana tjetër, Rama vazhdon të përdorë politikën e “parave dhe interesave” për të mbajtur pushtetin, duke krijuar lidhje të dyshimta me individë që përfaqësojnë gjithçka përveç transparencës dhe etikës.

Në këtë skenar, qytetarët shqiptarë mbeten peng i një loje politike që nuk ndryshon thelbin e saj. Dy partitë kryesore e kanë ndërtuar pushtetin mbi korrupsion, klientelizëm dhe manipulim, duke ndërruar vetëm pozitat, jo praktikat. Kështu, ndërsa njëri shpall triumfin e Trump-it si një shpresë për rrëzimin e “regjimit”, dhe tjetri lidh interesa financiare me rrethin e tij, shqiptarët vazhdojnë të vuajnë pasojat e një politike të vjetruar që refuzon të shohë përtej interesave të saj të ngushta.

Cila është zgjedhja e Trump-it? Nuk ka rëndësi. Shqiptarët kanë nevojë për një zgjedhje të re, larg kësaj klase politike që ka konsumuar çdo gram besimi dhe shprese për ndryshim.