Pas më shumë se një dekade premtimesh për modernizimin e arsimit dhe investimeve të konsiderueshme në teknologji, një zhvillim i fundit ka rikthyer në vëmendje hendekun mes deklaratave dhe realitetit në terren.
Më 10 prill 2026, Qendra e Shërbimeve Arsimore shpalli një procedurë për marrjen me qira të 133 kompjuterëve, të nevojshëm për zhvillimin e testimeve ndërkombëtare të nxënësve.
Ky fakt vjen në një kohë kur prej vitesh është folur për dixhitalizimin e shkollave dhe për krijimin e një sistemi arsimor të krahasueshëm me standardet europiane.
Që prej ardhjes në pushtet të Edi Rama, arsimi parauniversitar është paraqitur si një nga prioritetet kryesore të reformave. Gjatë viteve 2014–2019, janë raportuar investime në vlerën e rreth 35 milionë eurove për ngritjen e klasave digjitale dhe pajisjen e shkollave me teknologji.
Megjithatë, zhvillimet konkrete ndër vite kanë ngritur shpesh pikëpyetje mbi efektivitetin e këtyre investimeve. Raportime për mungesë pajisjesh, probleme në mirëmbajtje dhe rezultate jo të kënaqshme në testimet ndërkombëtare kanë treguar se transformimi i premtuar nuk është reflektuar plotësisht në praktikë.
Procedura e fundit për sigurimin me qira të kompjuterëve shton edhe më tej këto dyshime. Në thelb, ajo sinjalizon se vetë institucioni përgjegjës për organizimin e testimeve nuk disponon infrastrukturën e nevojshme teknologjike për t’i zhvilluar ato në mënyrë të pavarur.
Kjo situatë nuk lidhet thjesht me një nevojë të përkohshme logjistike, por ngre pyetje më të gjera mbi gjendjen reale të pajisjeve në sistemin arsimor dhe mbi qëndrueshmërinë e investimeve të bëra ndër vite.
Në një kohë kur diskursi publik ka theksuar vazhdimisht “shkollën digjitale”, rasti konkret sugjeron se sfidat në terren mbeten ende të pranishme dhe kërkojnë zgjidhje më të qëndrueshme se sa ndërhyrjet afatshkurtra.
