Pashkët/ Dalja e parë publike e mbretir Charles, që nga diagnoza e kancerit

Princi dhe Princesha e Uellsit nuk morën pjesë, pasi Catherine vazhdon trajtimin kundër kancerit.

Mbreti Charles III i Britanisë iu bashkua mbretëreshës dhe anëtarëve të tjerë të familjes mbretërore për një meshë të Pashkëve në Kështjellën Windsor të dielën.

Monarku ngriti  një valë gëzimi  tek hynte në kapelën e Shën Gjergjit për një ceremoni njëorëshe.

Kjo dalje publike është më e rëndësishmja e mbretit 75-vjeçar që kur ai u diagnostikua me një lloj kanceri të paspecifikuar në fillim të shkurtit dhe shihet si një përpjekje për të qetësuar publikun pasi ai u tërhoq nga detyrat publike.

Charles ka vazhduar të përmbushë detyrat e tij shtetërore, si shqyrtimi i dokumenteve të qeverisë dhe takimet me kryeministrin. Por pjesëmarrja e tij në një ngjarje tradicionale mbretërore si shërbimi i Pashkëve shihet si një shenjë se ai po fillon një rikthim të matur në jetën publike.

Mediat britanike raportuan javën e kaluar se Charles do t’i shtonte dalëngadalë daljet e tij publike pas Pashkëve.

Njoftimi tronditës i Catherine, Princeshës së Uellsit se edhe ajo kishte kancer u bë më 22 mars, pas disa javësh spekulimesh për shëndetin dhe vendndodhjen e saj pas një operacioni të rëndësishëm abdominal në shkurt.

Princesha, bashkëshorti i saj Princi Ëilliam dhe fëmijët e tyre nuk morën pjesë në meshë.

Mungesa e detyruar e Charles nga jeta publike ka qenë një pengesë për një njeri që është i etur për të vënë vulën e tij në monarki pasi ka pritur gati 74 vjet, më shumë se çdo trashëgimtar i mëparshëm, për t’u bërë mbret.

Kur ai pasoi nënën e tij, Mbretëreshën Elizabeth II, Charles u përball me detyrën e frikshme për të demonstruar se monarkia 1000-vjeçare mbetet e rëndësishme në një komb modern, qytetarët e të cilit vijnë nga të gjitha anët e globit.

Pas më pak se dy vjetësh në fron, mbreti është ende duke përcaktuar veten me publikun ndërsa përpiqet të bindë të rinjtë dhe anëtarët e komuniteteve pakicë se familja mbretërore mund t’i përfaqësojë ata.

Megjithëse detyrat e një monarku kushtetues janë kryesisht ceremoniale, puna për të qenë mbretëror mund të jetë rraskapitëse.

Përveç kortezhit të rastësishëm në mbretërinë e plotë mbretërore, ka takime me liderë politikë, ceremoni përkushtimi dhe aktivitete që nderojnë arritjet e qytetarëve britanikë.