PORTRET/Tummy Duckworth thjesht shpirti i sakrificës përtej të pamundurës

Edhe një herë për motivimin:

Tummy Duckworth

Senatore e Ilinoisit.
Ish kolonele e ushtrisë amerikane.
Ish pilote helikopterësh, ish veterane e luftës në Irak, ku përgjatë një sulmi humbi të dyja këmbët dhe dëmtoi rëndë krahun e djathtë.
50 vjeçare, nënë e dy fëmijëve, një vajze katër vjeçare dhe një djali disamuajsh.
Gruaja e parë, që sjell në jetë një fëmijë teksa është anëtare e senatit, duke siguruar miratimin e rregullit të ri për lejimin e ushqimit me gji gjatë seancave të votimit në senat.
E para grua me aftësi të kufizuara në Kongresin amerikan.
Kur i kërkojnë mos e shfaqë aq shpesh karrigen e saj të pumundësisë fizike, shprehet se nuk ka ndërmend ta zhdukë. Pjesë e një jete të jetuar plotësisht, shenjë e kurajos së saj, e fituar si çdo medalje, që askush nuk i kërkon ta heqë prej qafe.
Dhe kur e pyesin, se a ndjen ndonjëherë lodhjen në kufijtë e braktisjes së politikës dhe angazhimit publik, pohon e bindur se edhe zvarrë do tërhiqet për ta bërë punën e saj.
Pas kësaj, me sfidimin kaq hapur të çdo mendësie e paragjykimi, një nënë në të 50-at, pa të dyja këmbët, në fushata e arena energjie dhe përkushtimi, si do t’i ripërkufizojë secila nga ne gratë ato, që rëndom quajmë pamundësi, sakrifica, fatkeqësi dhe padrejtësi?
Dhe a ka luftë, që nuk fitohet edhe kur ke fatin, rrethanat, biologjinë, mentalitetin dhe rregullat jo në favor?
Sa për një shkundje e ripërmbledhje veteje kjo foto