Zoti Ahmetaj pse prite kaq gjatë për ta thënë se Rama është kreu i organizatës kriminale?!

Landi Çela

Që Rama është  ky që tregon   Arben Ahmetajn nuk do shumë mend e kalem por pyetja e parë që të vjen natyrshëm është  – Pse  fole tani dhe jo atëherë?

Intervista e tretë e ish-zëvendëskryeministrit Arben Ahmetaj ka ngjallur interes dhe debat të gjerë publik. Disa nga deklaratat e tij ishin të rëndësishme dhe patjetër që duhen marrë seriozisht, veçanërisht kur përfshijnë akuza të rënda ndaj kryeministrit Edi Rama dhe mënyrës së funksionimit të qeverisë. Megjithatë, intervista e tij lë pas shumë pikëpyetje, që shkojnë përtej përmbajtjes së fakteve të paraqitura. Pyetja më e rëndësishme mbetet: Pse tani?

Arben Ahmetaj, si një nga figurat më të rëndësishme të qeverisë Rama për vite me radhë, kishte një pozicion ideal për të folur publikisht ose për të vepruar për parandalimin e atyre që sot i denoncon si abuzime dhe padrejtësi. Nëse e dinte që Edi Rama dhe qeveria e tij po vepronin në mënyrë të korruptuar, pse nuk e ngriti zërin kur ishte ende në pushtet? Pse priti deri tani, kur është vetë nën akuzë dhe i përjashtuar nga skena qeveritare?

Në intervistën e tij, Ahmetaj përmendi tema si kanabizimi masiv i vendit dhe faktin që ish-ministri Saimir Tahiri u përdor si “kokë turku” për të mbuluar përgjegjësitë më të gjera të qeverisë. Por këto janë akuza që opinioni publik i ka dëgjuar prej kohësh, dhe për shumëkënd, ato ishin më shumë një e vërtetë e njohur sesa një zbulim. Nëse Ahmetaj vërtet e kuptonte situatën, pse nuk foli hapur në atë kohë? A nuk ishte ai vetë një nga zërat më të fuqishëm në qeveri dhe një nga përfituesit kryesorë të saj?

Fakti që Ahmetaj heshti për vite të tëra e bën atë një bashkëfajtor në abuzimet që sot i denoncon. Heshtja e tij nuk ishte rastësore – ishte një zgjedhje që i përshtatej interesave të tij politike dhe personale. Nuk mund të kërkosh besueshmëri nga publiku kur fillon të denoncosh korrupsionin dhe keqqeverisjen vetëm pasi je përjashtuar nga grupi që deri dje përfitove prej tij.

Ahmetaj gjithashtu pretendon se ka qenë një viktimë e padrejtësisë selektive. Kjo po është pjesërisht e vërtetë, por nuk justifikon heshtjen e tij për vite të tëra. Nëse ai vërtet e kuptonte që vendi po vidhej, pse nuk dha dorëheqjen? Pse nuk ngriti zërin kur kishte pushtet? Heshtja e tij atëherë është një dëshmi e qartë e bashkëpunimit me sistemin që sot kritikon.

Rama, një e vërtetë e njohur

Edi Rama është portretizuar nga Ahmetaj si një lider që centralizoi pushtetin dhe mbuloi korrupsionin me propagandë. Por, për shumëkënd, kjo nuk është asgjë e re. Shqiptarët kanë dëgjuar akuza të tilla për vite të tëra, dhe për më tepër, shumë prej tyre i kanë përjetuar pasojat e këtyre politikave në jetën e përditshme. Pyetja e madhe për Ahmetajn është: Pse prite kaq gjatë për ta thënë këtë?

Në këtë pikë, intervistat e tij ngjajnë më shumë si një lëvizje taktike për të mbrojtur veten nga akuzat që rëndojnë ndaj tij, sesa si një përpjekje e sinqertë për të kontribuar në zbardhjen e së vërtetës. A është kjo thjesht një luftë personale kundër Edi Ramës, apo një përpjekje për të shpëtuar nga pasojat e mundshme ligjore?

Drejtësia dhe hipokrizia

Drejtësia në Shqipëri është shpesh selektive dhe e manipuluar politikisht. Në këtë kontekst, është e rëndësishme që akuzat e Ahmetajt të hetohen deri në fund, por njëkohësisht edhe ai vetë të përballet me hetime për rolin që ka pasur në abuzimet e përmendura. Askush nuk duhet të jetë mbi ligjin, dhe kjo përfshin edhe ata që sot po e pozicionojnë veten si “denoncues” të së vërtetës.

Në fund, mbetet një dilemë thelbësore: A është Arben Ahmetaj një reformator i vonuar apo thjesht një oportunist që përdor sulmet ndaj Ramës për të shpëtuar veten? Kjo është një pyetje që publiku shqiptar ka të drejtë ta bëjë, dhe drejtësia ka detyrimin ta zbardhë. Derisa të kemi përgjigje të qarta, deklaratat e tij mbeten një shembull tjetër i lojërave të zakonshme politike në Shqipëri, ku e vërteta përdoret më shumë si një armë personale sesa si një kontribut për të mirën publike.