Albert Mero

Ngjarja e rëndë e plagosjes me thikë të një 17-vjeçari në një shkollë të Cakranit, Fier, ka tronditur opinionin publik dhe ka ngritur pyetje serioze mbi sigurinë në institucionet arsimore. Fakti që konflikti nisi për shkak të një zënke në rrjetet sociale dhe përfundoi me dhunë fizike brenda shkollës, zbulon dy probleme të mëdha: mungesën e kontrollit mbi mjediset shkollore dhe ndikimin negativ të teknologjisë dhe rrjeteve sociale në marrëdhëniet mes të rinjve.

Rrjetet sociale: burim informacioni apo konflikti?

Rasti tregon se përplasjet që nisin në hapësirat virtuale, si TikTok apo Instagram, po transferohen gjithnjë e më shumë në jetën reale. Ndërsa rrjetet sociale ofrojnë mundësi për argëtim, mësim dhe komunikim, ato gjithashtu janë kthyer në platforma të bullizmit dhe konflikteve mes të rinjve. Dëshmia e shokut të viktimës se konflikti kishte origjinën në rrjetet sociale është një kambanë alarmi për shoqërinë dhe sistemin arsimor.

Në debatin mbi mbylljen e TikTok-ut, opinioni është i ndarë. Shumë të rinj e shohin atë si një mjet kreativ, por ngjarje të tilla tregojnë se pa edukimin dhe kontrollin e duhur, këto platforma mund të bëhen burime problemesh të mëdha.

Siguria në shkolla: masat që mungojnë

Dëshmitë e nxënësve për mungesën e kontrolleve në hyrje të shkollave janë shqetësuese. Shoku i viktimës kërkon kontrolle më të rrepta për sendet që futen në shkollë, një kërkesë që flet për frikën që ndjejnë vetë nxënësit. Prania e një arme si thika në mjediset shkollore tregon mungesën e standardeve bazë të sigurisë.

Pse ndodh kjo?

1.Mungesa e stafit mbështetës: Shumica e shkollave shqiptare nuk kanë psikologë, punonjës socialë apo struktura që të monitorojnë mirëqenien emocionale dhe sjelljen e nxënësve.

2.Kontrolle të dobëta: Në shumë shkolla nuk ka as procedura për kontrollimin e sendeve që nxënësit sjellin me vete.

3.Kultura e tolerimit të dhunës: Shpesh, konfliktet midis nxënësve nuk merren seriozisht derisa situata përshkallëzohet.

Rruga përpara

1.Edukimi mbi përdorimin e rrjeteve sociale: Duhet një qasje e re nga sistemi arsimor, ku nxënësve u mësohet si të menaxhojnë konfliktet dhe të përdorin rrjetet sociale në mënyrë të sigurt dhe produktive.

2.Rritja e masave të sigurisë: Shkollat duhet të kenë politika të qarta për ndalimin e sendeve të rrezikshme, përfshirë kontrolle periodike dhe prani të vazhdueshme të stafit mbikëqyrës.

3.Forcimi i mbështetjes psikologjike: Angazhimi i psikologëve dhe edukimi emocional janë thelbësorë për të parandaluar situata të ngjashme në të ardhmen.

Ngjarje si kjo e Cakranit duhet të jenë një thirrje për të reflektuar dhe për të vepruar. Siguria në shkolla është një domosdoshmëri, jo një luks, dhe kërkon vëmendje të menjëhershme nga institucionet dhe shoqëria. Rinia shqiptare nuk duhet të ndjejë frikë në mjediset ku ata mësojnë, por të ndihen të mbështetur dhe të sigurt për të ndërtuar të ardhmen e tyre.