Fatmir Xhafaj apo skenar i Veliajt? Kush është REDAKTORI?

Një ndër misteret më të mëdha që del nga dosja e përgjimeve të kryebashkiakut të Tiranës, Erion Veliaj, është padyshim personazhi enigmatik që në çdo bisedë përmendet thjesht si “Redaktori”. Ai del si një nyje e padukshme por vendimtare në zinxhirin e vendimmarrjes, komunikimeve dhe skemave të Veliajt për të shpëtuar veten nga hetimi penal që po e kërcënon.

Redaktori – një funksion, një person, apo një mashtrim?

Në dosjen e përgjimeve të siguruara nga CNA, Redaktori përmendet vazhdimisht si një figurë kyç, përpara se çdo material, mesazh apo deklaratë publike të dalë. Në një komunikim mes Erion Veliajt dhe bashkëpunëtorëve të tij, ai i referohet Redaktorit si personi që duhet të miratojë ose të “redaktojë” çdo mesazh strategjik:

“Është zbardhur fjala e kryeministrit, ta shikojë Redaktori.”

“Materialin bëje gati, jepja Redaktorit, ai ka takim me grupin.”

Ky lloj formulimi i jep Redaktorit një peshë të veçantë politike dhe operative. Por kush është në të vërtetë ky njeri?

Hipoteza 1: Kryeministri Edi Rama si Redaktori

Në pamje të parë, çdo shenjë çon drejt kryeministrit. Vetë Veliaj flet për nevojën për mbështetje politike nga lart, ndërsa bashkëbiseduesit i referohen Redaktorit si një figurë që “nuk duhet të perceptohet se na ka lënë vetëm”. Në një moment tjetër, Erioni i thotë bashkëbiseduesit:

“Është shumë e rëndësishme të kemi mbështetjen e Redaktorit.”

Por një element bie ndesh me këtë teori: në një prej komunikimeve, përmendet se “është zbardhur fjala e kryeministrit, ta shikojë Redaktori”, që do të nënkuptonte se Redaktori dhe kryeministri janë dy entitete të ndryshme.

Hipoteza 2: Fatmir Xhafaj – “mbrojtësi i padukshëm”

Një tjetër pistë është ajo e Fatmir Xhafajt, i cili sipas burimeve është një nga njerëzit kyç që ka marrë përsipër të ndërmjetësojë me drejtësinë për të shpëtuar Veliajn. Xhafaj është i lidhur ngushtë me sistemin e drejtësisë, me të kaluarën si Ministër i Brendshëm dhe njeri me ndikim në strukturat e vjetra të PS. Por emri i tij nuk del kurrë në komunikimet e përgjuara. Mos është ky një qëllim i vetëdijshëm për të mos kompromentuar atë që quhet “mbrojtësi i vërtetë”?

Hipoteza 3: Një skenar i mirëmenduar nga vetë Veliaj

Dhe këtu lind opsioni më intrigues: Redaktori mund të mos ekzistojë fare si një figurë reale. Mund të jetë një konstrukt i krijuar nga Veliaj për të prodhuar frikë, për të krijuar iluzionin se ai ka mbështetjen e kryeministrit dhe të shtetit, me qëllim të trembë prokurorët e SPAK dhe të përçojë mesazhin se “mbi të gjithë këtë luftë politike” qëndron një figurë e fortë dhe e paprekshme.

Këtë e mbështesin edhe disa pasazhe ku Veliaj duket sikur flet me vetëdije të plotë se po përgjohet:

“Le ta dëgjojnë… kalojeni nga Redaktori, ta shohë edhe ai.”

Ai flet për Redaktorin jo vetëm si një hallkë aprovuese, por si një figurë që mbart autoritet dhe legjitimitet të plotë. Në realitet, kjo mund të jetë një strategji e pastër për të prodhuar konfuzion dhe për të justifikuar çdo veprim në emër të “Redaktorit”, që nuk është gjë tjetër veçse një emër pa trup.

Hipoteza 4: Një miks i të gjithave – një skemë e koordinuar nga më shumë se një individ

Nëse ndjekim logjikën e rrjedhës së komunikimeve, mund të arrijmë në përfundimin se Redaktori nuk është një person, por një rol. Në momente të caktuara, këtë rol mund ta luajë Edi Rama, në të tjera Fatmir Xhafaj, në të tjera një strateg nga prapaskena, siç është përfolur edhe emri i Meros. E gjithë skema është kaq fluide, sa është e pamundur të ndash realen nga e sajuara.

Konkluzioni: Redaktori si mjegull dhe taktikë

Dosja e përgjimeve nxjerr në pah një luftë politike dhe një përpjekje të qartë për të shpëtuar nga hetimi. Brenda kësaj lufte, “Redaktori” është ose një figurë e vërtetë me ndikim të madh në prapaskenë, ose një krijesë e stërholluar e mendjes strategjike të Erion Veliajt, që përmes manipulimit të perceptimit kërkon të luajë me frikën e SPAK, me panikun publik dhe me iluzionin e pushtetit absolut.

Deri më tani, SPAK nuk ka arritur të zbulojë qartë se kush është Redaktori. Por ndoshta kjo është edhe pikërisht ajo që Veliaj dëshironte: një figurë që nuk ekziston, por që i mban të gjithë të nën presion.