Anije, avionë dhe nëndetëse, gjithçka gati për sulmin ndaj Iranit

Dislokimi ushtarak që administrata e Donald Trump po ndërton në afërsi të Iranit ende nuk përfaqëson një flotë të plotë sulmuese, pasi mungojnë disa elementë kyçë si kryqëzorët, por struktura e forcave po merr gradualisht një profil të qartë ofensiv. Barra kryesore e çdo skenari ushtarak do të binte mbi Marinën Amerikane, e cila aktualisht ka të pozicionuara në rajon të paktën 12 anije luftarake, të mbështetura nga disa nëndetëse.

Në qendër të këtij grupimi ndodhet aeroplanmbajtësja USS Abraham Lincoln, e pajisur me avionë F-35, të cilët falë teknologjisë “stealth” janë të aftë të depërtojnë në hapësira të mbrojtura pa u zbuluar nga radarët, duke u konsideruar si maja e parë e një goditjeje të mundshme.

Rol vendimtar luajnë edhe avionët EF-18 Growler, të specializuar në luftën elektronike. Të pranishëm si në bord të aeroplanmbajtëses, ashtu edhe si përforcime të ardhura nga përtej Atlantikut, këta avionë kanë kapacitetin të verbojnë radarët dhe të çaktivizojnë sistemet kundërajrore. Nuk është rastësi që Trump ka përmendur publikisht efektivitetin e tyre, të njohur në zhargonin ushtarak si Wild Weasel, gjatë operacioneve të mëparshme jashtë SHBA-së.

Lincoln mbart gjithashtu rreth 35 avionë F-18 Super Hornet, të aftë si për mbrojtje ajrore ashtu edhe për sulme precize ndaj objektivave tokësorë.

Në mbështetje të flotës veprojnë shtatë shkatërrues të klasës Arleigh Burke: tre të integruar drejtpërdrejt në skuadrën e aeroplanmbajtëses dhe të tjerët të shpërndarë mes Detit të Kuq dhe Mesdheut. Këto anije janë të armatosura me raketa cruise Tomahawk, armë që prej Luftës së Gjirit më 1991 kanë qenë gjithmonë pjesë e goditjes së parë amerikane. Çdo Tomahawk mbart rreth 450 kilogramë eksploziv, ka rreze veprimi mbi 2 mijë kilometra dhe fluturon me shpejtësi rreth 900 km/orë.

Këto raketa janë shumë të sakta, por të kufizuara në objektiva statike: struktura komanduese të Gardës Revolucionare, godina shtetërore, depo ushtarake, aeroporte, porte apo fabrika armësh. Edhe nëndetëset bërthamore amerikane, të cilat operojnë të fshehura për muaj të tërë, mbajnë dhjetëra Tomahawk. Ende nuk është konfirmuar nëse në zonë ndodhet ndonjë nga nëndetëset e klasës Ohio, të konvertuara në platforma raketore me deri në 154 raketa cruise.

Përballë një kundërpërgjigjeje iraniane, SHBA po ndërton edhe një ombrellë mbrojtëse. Skuadrilje avionësh luftarakë janë angazhuar në misione mbrojtëse, ndërsa në Jordani dhe Arabinë Saudite janë dislokuar sisteme anti-raketë THAAD, të afta të shkatërrojnë raketa balistike jashtë atmosferës, si dhe Patriot PAC-3, që vepron në fazën finale të trajektores. Sipas CNN, një bateri tjetër THAAD mund të mbërrijë së shpejti për të përforcuar mbrojtjen ajrore të Izraelit.

Forcat Ajrore amerikane në rajon kanë rol të kufizuar ofensiv, pasi monarkitë sunite nuk duan të përfshihen në një përballje të drejtpërdrejtë me Iranin. Për këtë arsye, avionët janë përqendruar në bazat e Arabisë Saudite dhe Jordanisë, ndërsa prania në Emirate, Kuvajt dhe Katar është reduktuar për shkak të rrezikut nga sulmet hakmarrëse.

Në këto baza operojnë kryesisht F-15 Strike Eagle, versioni më i avancuar i avionit legjendar amerikan, i aftë të mbajë deri në 10 tonë armë. Në përplasjet e vitit 2024 me Iranin, këta avionë u treguan kyç në neutralizimin e dronëve dhe raketave cruise të drejtuara drejt Izraelit.

Në skenarët më ekstremë përfshihen edhe bombarduesit strategjikë B-2 Spirit, që ngrihen drejtpërdrejt nga territori amerikan. Ata janë të vetmit që mund të përdorin bombat “shkatërruese bunkeri”, të dizajnuara për të depërtuar në struktura të fortifikuara nën male ose kodra. Në qershor, këto avionë u përdorën për të goditur objektiva të programit bërthamor iranian; tani, sipas analizave, po shqyrtohet edhe mundësia e operacioneve që synojnë drejtuesit më të lartë të Republikës Islamike, përfshirë Udhëheqësin Suprem Ali Khamenei.

Pentagoni disponon edhe mjete më pak të dukshme: njësi speciale të Navy SEALs, teknologji ende të pakonfirmuara publikisht si armë akustike që paralizojnë individët, impulse elektromagnetike që çaktivizojnë dronë dhe raketa, si dhe sulme kibernetike të fokusuara që mund të paralizojnë sistemet e avionëve, anijeve dhe radarëve.

Nga ana tjetër, Garda Revolucionare iraniane kërcënon me mjetin e saj më të fuqishëm strategjik: mbylljen e Ngushticës së Hormuzit, arteria nga ku kalon rreth 20 për qind e naftës botërore. Teherani ka njoftuar zhvillimin e një stërvitjeje detare me municione reale, një sinjal i qartë se përplasja mund të kalojë nga paralajmërimi në përshkallëzim real.