Arti shqiptar, ndahet nga jeta rapsodi i shquar shqiptar

Bota e folklorit shqiptar është përfshirë nga dhimbja pas ndarjes nga jeta të Rustem Çelës, një prej emrave të njohur të rapsodisë së Veriut. Lajmi ka prekur familjarët, miqtë, kolegët dhe komunitetin artistik, ndërsa me largimin e tij folklori shqiptar humbet një tjetër zë të rëndësishëm të traditës.

Rustem Çela e ndërtoi emrin e tij përmes interpretimit të këngëve rapsodike dhe për shumë vite ishte pjesë e veprimtarive folklorike, duke kontribuar në ruajtjen dhe përcjelljen e një pasurie të çmuar të kulturës shqiptare.

Emri i tij është i lidhur edhe me rapsodët Hysen Dida dhe Rexhep Kovaçi. Bashkë, përmes këngëve me tematikë historike dhe patriotike, ata sollën në repertorin popullor rrëfime për ngjarje, personazhe dhe episode të rëndësishme të historisë së trevave shqiptare.

Një nga interpretimet që lidhet me zërin e Rustem Çelës është kënga “Thërret Prizreni, mori Shkodër”, një prej krijimeve të njohura të repertorit folklorik shqiptar, e cila ka vijuar të përcillet ndër vite nga breza të ndryshëm.

I lidhur ngushtë me Hasin, Çela ishte pjesë e një tradite rapsodike ku kënga nuk shërbente vetëm si shprehje artistike. Nëpërmjet vargjeve dhe melodive popullore, rapsodët kanë ruajtur kujtesën e trevës, kanë përcjellë histori dhe kanë forcuar lidhjen e brezave me identitetin kulturor.

Gjatë veprimtarisë së tij artistike, Rustem Çela u ngjit në skena të ndryshme folklorike dhe mori pjesë në aktivitete kushtuar kulturës dhe traditës shqiptare. Kontributi i tij e lidhi emrin me rapsodinë e Hasit dhe të Kukësit, duke e bërë një figurë të njohur për publikun që ka ndjekur këngën tradicionale të Veriut.

Ndarja e tij nga jeta shënon humbjen e një tjetër përfaqësuesi të brezit të rapsodëve që e mbajtën gjallë këngën historike dhe patriotike shqiptare. Përmes interpretimit të tyre, histori të trashëguara ndër breza u kthyen në këngë dhe mbetën pjesë e kujtesës kolektive.

Rustem Çela largohet fizikisht, por zëri i tij dhe repertori që la pas do të vijojnë të jenë pjesë e trashëgimisë folklorike të Hasit, Kukësit dhe më gjerë. Me të, shuhet një zë i njohur i rapsodisë, por kontributi i tij mbetet i lidhur me historinë e këngës tradicionale shqiptare.