Bunkerët e Luftës së Ftohtë rikthehen në skenar

Nga trajtimi i mijëra të plagosurve te sulmet me dronë dhe ndërprerjet e energjisë, sistemi shëndetësor gjerman po harton plane për një konflikt të mundshëm në Evropë. Edhe bunkerët e ndërtuar gjatë Luftës së Ftohtë po shqyrtohen si ambiente mjekësore emergjente.

Për vite me radhë, lufta është konsideruar në Gjermani si një skenar i largët, i lidhur kryesisht me konflikte jashtë territorit evropian. Sot, kjo qasje po ndryshon dhe përgatitjet nuk po kufizohen më te ushtria.

Spitalet gjermane kanë nisur të planifikojnë mënyrën se si do të funksiononte sistemi shëndetësor në rast të një konflikti të armatosur në Evropë, veçanërisht nëse një luftë do të sillte mijëra të plagosur, dëmtime të infrastrukturës kritike, sulme me dronë dhe ndërprerje të energjisë apo komunikimeve.

Skenari përfshin një sërë pyetjesh praktike: sa pacientë mund të trajtohen njëkohësisht, sa shtretër dhe ekipe kirurgjikale do të nevojiteshin, si do të siguroheshin ilaçet dhe gjaku dhe si do të vazhdonte aktiviteti i spitaleve nëse rrjetet elektrike ose sistemet e komunikimit do të viheshin jashtë funksionit.

Bunkeri i vitit 1979 që mund të rikthehet në përdorim

Një nga shembujt më domethënës ndodhet në Ulm, në jugperëndim të Gjermanisë. Poshtë një spitali atje gjendet një bunker i ndërtuar në vitin 1979, në periudhën e Luftës së Ftohtë.

Objekti ishte projektuar për të ofruar kapacitete mjekësore në një situatë lufte, përfshirë edhe një skenar sulmi bërthamor. Sipas të dhënave të bëra publike, hapësira mund të strehojë deri në 2 mijë persona për një periudhë që arrin në 90 ditë.

Për dekada, bunkeri ka mbetur jashtë përdorimit. Tashmë, megjithatë, ai është rikthyer në diskutimet për kapacitetet që mund të nevojiten në rast të një krize të madhe dhe po shqyrtohet mundësia e përshtatjes së tij për përdorim emergjent.

Kjo është vetëm një pjesë e një plani më të gjerë që po diskutohet në Gjermani.

Spitalet civile, pjesë e planit të mbrojtjes

Kapacitetet e pesë spitaleve ushtarake të Gjermanisë do të ishin të pamjaftueshme për një konflikt në shkallë të gjerë. Për këtë arsye, në një situatë të tillë, një pjesë e konsiderueshme e barrës do të binte mbi spitalet civile.

Pikërisht për këtë po rishikohen procedurat e triazhit dhe mënyrat e organizimit të pacientëve në kushtet e një fluksi të pazakontë të plagosurish.

Në planifikim përfshihen trajtimi i plagëve të shkaktuara në luftime, rezervat e gjakut dhe medikamenteve, shtretërit spitalorë, furnizimi me energji, komunikimet dhe vazhdimësia e shërbimeve edhe kur infrastruktura civile pëson dëmtime.

Një vëmendje e veçantë po i kushtohet edhe mbrojtjes fizike të spitaleve.

Mes masave të shqyrtuara janë barriera mbrojtëse dhe përdorimi i xhamave të blinduar, me qëllim uljen e pasojave të mundshme nga sulmet me dronë.

Çfarë ndodh nëse ndërpritet energjia?

Një prej skenarëve që po merret në konsideratë është një blackout i gjerë, i cili mund të prekë njëkohësisht energjinë, komunikimet dhe pjesë të tjera të infrastrukturës kritike.

Për një spital, një situatë e tillë nuk lidhet vetëm me ndriçimin. Pajisjet mjekësore, sistemet e informacionit, komunikimi me strukturat e emergjencës, ruajtja e barnave dhe funksionimi i sallave kirurgjikale varen nga furnizimi i qëndrueshëm me energji.

Për këtë arsye, planet e emergjencës po përfshijnë edhe mënyrën se si spitalet do të vazhdonin aktivitetin në kushte të rënduara dhe me burime të kufizuara.

Mungojnë mjekët me përvojë në plagët e luftës

Një tjetër problem i evidentuar është përvoja e kufizuar e personelit civil me trajtimin e plagëve që shkaktohen në konflikte të armatosura.

Sipas të dhënave të përmendura në raportimet mbi përgatitjet gjermane, vetëm disa qindra mjekë në vend kanë përvojë specifike në trajtimin e plagëve tipike të luftës.

Për këtë arsye, trajnimi i kirurgëve dhe personelit civil është kthyer në një element të rëndësishëm të planifikimit. Mjekët duhet të jenë të përgatitur jo vetëm për lloje të ndryshme dëmtimesh, por edhe për situata ku numri i pacientëve tejkalon ndjeshëm kapacitetet normale të një spitali.

Bëhet fjalë për të ashtuquajturat “mass casualty events”, pra situata ku një numër shumë i madh pacientësh mbërrijnë në një kohë të shkurtër dhe burimet mjekësore duhet të shpërndahen sipas urgjencës së rasteve.

Nga bunkerët te rezervat mjekësore

Përgatitjet gjermane shtrihen përtej ambienteve spitalore. Në diskutim janë edhe krijimi i rezervave të barnave dhe materialeve mjekësore, sigurimi i furnizimeve me gjak, organizimi i evakuimit të të plagosurve dhe planifikimi i transportit mjekësor në kushte lufte.

Një tjetër element është koordinimi mes Bundeswehr-it dhe sistemit civil të kujdesit shëndetësor, në mënyrë që kapacitetet ushtarake dhe ato civile të mund të përdoren në mënyrë të koordinuar në një situatë emergjente.

Në këtë kuadër, rikthimi i disa bunkerëve të Luftës së Ftohtë nuk shihet thjesht si një kthim pas në histori, por si pjesë e përpjekjes për të identifikuar hapësira dhe kapacitete që mund të përdoren në një krizë të jashtëzakonshme.

Në Gjermani, debati për mbrojtjen dhe sigurinë po zgjerohet kështu përtej tankeve, raketave dhe kapaciteteve ushtarake. Një pjesë gjithnjë e më e rëndësishme e planifikimit lidhet me atë që do të ndodhë me civilët dhe sistemin shëndetësor nëse një konflikt i madh do të prekte Evropën.

Pyetja që qëndron në qendër të këtyre përgatitjeve është sa i aftë do të ishte sistemi shëndetësor gjerman për të përballuar një numër shumë të madh të plagosurish, ndërkohë që vetë infrastruktura e nevojshme për funksionimin e spitaleve mund të ishte nën presion ose e dëmtuar.