“Kjo është shpresa ime e fundit”!

Arlinda Sylaj Zekaj paralajmëroi prokurorinë për rrezikun, 3 ditë para se të vritej në Pejë

Një letër drejtuar Prokurorisë Themelore në Pejë, në të cilën kërkonte ndërhyrje urgjente për sigurinë e saj, është kthyer në një nga elementet më tronditëse të rastit të Arlinda Sylaj Zekajt. Vetëm tri ditë pasi ngriti shqetësimet për rrezikun që pretendonte se i kanosej, 49-vjeçarja u vra në Vitomiricë të Pejës.

Arlinda Sylaj Zekaj humbi jetën më 25 tetor 2026. Sipas raportimeve të publikuara në Kosovë, ajo u vra me sëpatë, ndërsa për krimin dyshohet kunati i saj, Albert Sylaj, i cili raportohet se është në arrati. Bashkëshorti i saj, Jeton Sylaj, është ndaluar për 48 orë pas marrjes në pyetje, sipas të dhënave të bëra publike për rastin.

Por përtej krimit të rëndë, historia e Arlindës ngre pikëpyetje serioze për mënyrën se si u trajtuan kërkesat e saj për mbrojtje dhe nëse institucionet përgjegjëse ndërmorën të gjitha masat e nevojshme për të garantuar sigurinë e saj.

Letra e 22 tetorit: “Kjo është shpresa ime e fundit”

Më 22 tetor, Arlinda i ishte drejtuar me shkrim Kryeprokurores së Prokurorisë Themelore në Pejë, duke kërkuar ndërhyrje urgjente. Në parashtresën e saj, ajo ngrinte shqetësime për rrezikun ndaj jetës, për moszbatimin e një vendimi gjyqësor dhe për veprimet e zyrtarëve që, sipas saj, nuk kishin përmbushur detyrimet ligjore.

Ajo kërkonte gjithashtu që të hetohej përgjegjësia e mundshme e personave dhe institucioneve të përfshira, duke përmendur edhe Qendrën për Punë Sociale.

Në letrën e saj, 49-vjeçarja shprehte frikën se mund të ishte tepër vonë kur institucionet të reagonin.

“Uroj që të mos vijë dita kur ju dhe institucionet përgjegjëse të detyroheni të jepni llogari vetëm pasi të jetë marrë jeta ime”, ishte paralajmërimi që ajo kishte shkruar në dokumentin e dorëzuar tri ditë para vrasjes.

Fjalët e saj marrin një domethënie të rëndë pas ngjarjes së 25 tetorit. Megjithatë, për të përcaktuar nëse ka pasur neglizhencë apo shkelje nga zyrtarët, nevojitet një hetim i plotë mbi trajtimin e kërkesave të saj dhe masat e ndërmarra.

Sipas informacionit të bërë publik, Prokuroria e kishte pranuar parashtresën dhe e kishte përcjellë për trajtim urgjent te institucionet përkatëse. Kryeprokurorja kishte urdhëruar gjithashtu shqyrtimin e pretendimeve për përgjegjësi të mundshme penale nga një prokuror kompetent.

Çfarë ndodhi para vrasjes?

Rrethanat e ditëve të fundit të jetës së Arlindës tregojnë se çështja e sigurisë së saj ishte trajtuar edhe nga Policia.

Sipas një procesverbali policor të datës 22 tetor, të publikuar në raportimet mediatike, atë mbrëmje ajo ishte shoqëruar nga zyrtarët policorë drejt banesës në Vitomiricë. Ish-bashkëshorti nuk ia kishte hapur portën dhe, pas konsultimit me Prokurorinë, si dhe vlerësimit se qëndrimi i saj aty nuk ishte i sigurt, asaj i ishte rekomanduar të shkonte te vëllezërit në Radac.

Tri ditë më vonë, më 25 tetor, Arlinda iu drejtua sërish Policisë për një rast të lidhur me dhunën në familje. Sipas njoftimeve të publikuara, bashkëshorti i saj u ndalua për 48 orë, ndërsa ajo kërkoi të kthehej në banesën e vet.

Patrulla policore e shoqëroi drejt banesës në Vitomiricë. Rreth orës 20:58, ajo ishte kthyer në shtëpi, sipas të dhënave të raportuara për rastin.

Vetëm pak minuta pas largimit të policëve, autoritetet u njoftuan për ngjarjen e rëndë. Arlinda u gjet pa shenja jete në dhomën e gjumit.

Për vrasjen dyshohet kunati i saj, Albert Sylaj. Rrethanat e sakta të krimit, roli i secilit person dhe përgjegjësitë eventuale duhet të përcaktohen nga organet e drejtësisë.

Një histori e gjatë konflikti familjar dhe kërkesash për mbrojtje

Sipas raportimeve në mediat e Kosovës, Arlinda dhe bashkëshorti i saj kishin jetuar për rreth dhjetë vjet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Familja kishte origjinën nga Deçani dhe më pas ishte vendosur në Vitomiricë të Pejës.

Pas kthimit në Kosovë, marrëdhënia mes çiftit dyshohet se ishte përkeqësuar. Në raportimet për rastin përmenden pretendime për dhunë në familje, largimin e Arlindës nga banesa dhe djegien e rrobave të saj.

Përveç konfliktit me bashkëshortin, një nga çështjet më të dhimbshme për të lidhej me djalin e saj. Pas ndarjes, ajo ishte përballur me vështirësi për ta pasur fëmijën pranë vetes dhe kishte kërkuar ndihmën e institucioneve për zgjidhjen e çështjes së përkujdesjes.

Sipas pretendimeve të bëra publike, në një periudhë kur bashkëshorti kishte udhëtuar drejt Shteteve të Bashkuara, djali kishte mbetur nën kujdesin e një personi të tretë. Arlinda kishte kërkuar ndërhyrje, duke ngritur shqetësime për përkujdesjen ndaj fëmijës dhe për pamundësinë për të jetuar me të.

Në dokumentet dhe raportimet e lidhura me rastin përmendet edhe një urdhër mbrojtës, si dhe mosmarrëveshje për zbatimin e një vendimi gjyqësor që lidhej me shfrytëzimin e banesës. Janë raportuar gjithashtu pretendime për vonesa në trajtimin e kërkesave të saj.

Megjithatë, për të kuptuar plotësisht se çfarë ka ndodhur, duhet të bëhen publike dhe të shqyrtohen vendimet përkatëse, arsyetimet e institucioneve dhe kronologjia e veprimeve të ndërmarra. Pretendimet e viktimës për mosveprim institucional kërkojnë verifikim të pavarur.

Prokuroria: Vendimi gjyqësor ishte ekzekutuar

Në reagimin e saj të bërë publik, Prokuroria ka deklaruar se vendimi gjyqësor për shfrytëzimin e barabartë të shtëpisë ishte ekzekutuar nga prokurorja kujdestare, në bashkëpunim me Policinë.

Sipas të njëjtit informacion, parashtresa e Arlindës e datës 22 tetor ishte përcjellë për trajtim urgjent në Polici, Gjykatën Themelore, Drejtorinë për Mirëqenie Sociale dhe Qendrën për Punë Sociale.

Ky qëndrim përbën versionin zyrtar të Prokurorisë për veprimet e ndërmarra. Por ai nuk i jep vetvetiu përgjigje të gjitha pyetjeve që ngre letra e 49-vjeçares.

Hetimi duhet të sqarojë se kur u morën kërkesat e saj, çfarë vlerësimi iu bë rrezikut, cilat masa konkrete u ndërmorën dhe nëse kishte hapa të tjerë që mund të parandalonin tragjedinë.

Vëmendje të veçantë kërkon edhe fakti që Arlinda kishte kërkuar ndërhyrje urgjente vetëm tri ditë para se të vritej. Përgjigjet për këto çështje janë të rëndësishme jo vetëm për zbardhjen e rastit, por edhe për përcaktimin e përgjegjësive eventuale.

Vdekja e Arlinda Sylaj Zekajt e lë pas një histori të dhimbshme dhe një sërë pyetjesh që presin përgjigje nga institucionet e drejtësisë. Letra e saj nuk mund të zëvendësojë hetimin, por duhet të jetë një element i rëndësishëm në shqyrtimin e kronologjisë së ngjarjeve dhe të çdo pretendimi për dështim në mbrojtjen e saj.