Pse 28 Nëntorin nuk e festojnë kurrë në Krujë?

Kruja, qyteti i flamurit, i Besës dhe i vendit ku nisi shteti shqiptar me në krye heroin kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeun, në letër duhej të ishte epiqendra e çdo 28 Nëntori. Duhej të ishte skena ku kryeministrat dhe liderët politikë nderojnë rrënjët, historinë dhe momentin zero të Shqipërisë së lirë.

Por realiteti është krejt tjetër: as Sali Berisha në 30 vite politikë, dhe as Edi Rama në 11 vite qeverisje, nuk e kanë zgjedhur kurrë Krujën si vendin e festës zyrtare të Pavarësisë.

Asnjëherë. Zero herë. Një mungesë që bie në sy më shumë se çdo fjalim festiv.

Një pyetje që askush nuk guxon ta bëjë publikisht: Pse shmanget Kruja?

Në një kohë kur politika shqiptare e përdor çdo simbol kombëtar për marketing dhe foto-protokoll, largimi i qëllimshëm prej Krujës ngre më shumë dyshime sesa përgjigje. Dhe heshtja e të dy liderëve e bën edhe më të çuditshme.

Kruja nuk i shërben dot propagandës së pushtetit

Në politikën shqiptare, festat e mëdha kombëtare janë përdorur gjithmonë si mjet imazhi, jo si mjet historie. Ceremonitë organizohen aty ku kamerat kapin më shumë njerëz, ku koreografia është e kontrolluar, ku mesazhi politik del i pastër dhe i pa kontestuar.

Kruja, përkundër peshës së saj monumentale në historinë e shtetit shqiptar, nuk ofron skenën perfekte për propagandë moderne. Është simbol i një figure që s’mund të monopolizohet nga askush, as nga e majta, as nga e djathta. Skënderbeu është shumë më i madh se çdo lider aktual, ndaj asnjë kryeministër, asnjë ish-kryeministër dhe asnjë parti nuk mund ta përdorë dot për t’u bërë “hero krahas heroit”.

Për këtë arsye, politikanët zgjedhin Tiranën, Vlorën, Shkodrën, qytete ku skenografia, turmat dhe kontrolli institucional janë shumë më të lehta. Në Krujë, nuk kontrollon dot narrativën, kontrollon historia, dhe pikërisht kjo e tremb politikën.

Kruja nuk fal foto të rehatshme

Ndryshe nga Vlora, Shkodra apo Tirana, Kruja të detyron t’i rikthehesh historisë reale, jo asaj të rishkruar nga partitë. Prania e Skënderbeut, kalaja, flamuri origjinal, nuk të lënë hapësirë për propagandë personale.

Kruja është vend ku historia nuk të fal.

Dhe kjo nuk u pëlqen liderëve që duan të jenë protagonistë absolutë të çdo dite feste.

Humbja e simbolikës së vërtetë

Në vend të Krujës, vit pas viti, liderët tanë kanë zgjedhur sheshe, ceremoni të stisura, aktivitete të kontrolluara.

Krejt ndryshe nga ajo që pritet nga një udhëheqës që nderon themelin e Kombit.

A ka frikë politika nga pyetjet e historisë?

Kruja kërkon përgjigje. Për identitetin. Për rolin e politikanit. Për atë çfarë kanë bërë për vendin që lindi vetë lirinë.

Nuk është vend ku mund të flasësh me klishe, me fjalime të përgatitura nga zyra e shtypit.

Është vend ku duhet të japësh llogari.

Sa më shumë vite kalojnë, aq më shumë duket se kjo shmangie nuk është rastësi, por strategji e heshtur. Kruja mbetet qyteti që politika nuk guxon ta prekë. Dhe në 28 Nëntor, kjo heshtje tingëllon edhe më fort.

Dhe pyetja mbetet: Kush ka frikë nga Kruja e Skënderbeut?

Rama?

Berisha?

Apo vetë politika shqiptare që nuk duron dot një vend më të madh se ajo vetë?

Një gjë është e sigurt, 28 Nëntori nuk festohet në Krujë jo për rastësi, por sepse politika thjesht nuk e kontrollon dot madhështinë e saj.