Një zonjë te cepi i Urës Lanës!

Ilir Kadia
Ndala para saj! Mbështetur në bordurë të Urës Lanës rrethuar me rraqet e saj, ajo thurrte një triko me sytë mbushur ëndrra!

Për vajzën e vajzës a të djalit se di?! Apo fëmijën e saj se ende ish e re e flokëverdhë.

Cili është fati që e ka hedhur në rrugë si letër e grisur bixhozi?!

As këtë se di! Por di që e kemi një Institucion që fateve të tilla u del në ndihmë!

E kam një rast më parë me një burrë të te varrfër që u bë “njeri”!

Tani mezi pres që Drejtoresha e Institucionit të më marrë në telefon e të më thotë se zonja që thurrte bluzën rozë tek Cepi Urës Lanës sapo u strehua dhe i ka mbetur nga bluza të thurrë vetëm jakën… e mbesës!