Përse ne nuk kemi për tu bërë kurrë…

Shprehja që kam urryer më shumë ka qenë: Nuk bëhemi ne jo… Ky vend nuk do të bëhet kurrë…
Por nga viti në vit, edhe unë i jam dorëzuar këtij fataliteti. Nuk e di se cili është burimi, por di të them, se ka ca tregues këtu që na thonë se ky vend e kjo shoqëri nuk mund të bëjë e nuk mund të jetë më shumë nga sa është tani.

Po rendis katër tregues:

1-Kryeministri Rama del publikisht dhe paralajmëron se vendi do të përfshihet nga kriza e energjisë, që do të thytë se, sëpaku, mund të shkohet në një rritje çmimi. Në rrjet, mbështetësit e tij e urojnë: Bravo! Respekt per ty! Je i mrekullueshëm!

2-Taulant Balla, drejtues i PS për Qarkun Fier, shkon në Patos për punë. Bashkia organizon koncert me valle popullore për ta pritur. Një tufë burra e gra kërcejnë me saze e kostume popullore.

3-Sali Berisha organizon “kryengritjen” në PD për të rrëzuar Bashën, meqë ai e përjashtoi nga grupi parlamentar. Pas 30 vjetësh, ai thotë se do të kthejë demokracinë në PD. Turma e ndjek në ekstazë, si 3 dekada më parë.

4-Fatos Nano ka ditëlindjen. Rrjeti vlon nga urimet dhe vlerësimet. Nano ishte kryeministri që instaloi metodat “moderne” të korrupsionit në Shqipëri. Të tjerët i çuan lart e më lart. Metestazat e tij janë ende në trupin e tharë të ekonomisë shqiptare.

Unë nuk jam fare dakord me ata që thonë se mos ta fajësojmë popullin për gjëmat që bëjnë politikanët: Unë them që po, populli ka faj që çke me të.