Poetja e dashuruar?/Ndaje menjen, e l’shoeTiranën, o ta l’shoj unë Prishtinën
Ohh bre, nuk po di çka me bâ me ty, a me t’puth a me t’hanger krejt!
Oj orë mali, a je tuê ditë, se kryet e zanës ke!
Ma kalle trunin krejt bre loqk!
Ndaje menjen, e l’shoeTiranën, o ta l’shoj unë Prishtinën, se për atë Zot unë cukël kam me u ba e n’trup tanin kam meu n’gjit! Ti mue shpirtin ma çon n’hava, kur m’flet për dashni.
Heu m’tranove krejt me ato floktët e dredhuna.
Kam me tu turr bash si gusa, e noshta besa kam me t’dhunue, tuj t’shti ngji, kurrê s’kam me t’lshue, e tan jetën têm kam me t’shijue!
Ma kalle trunin krejt bre loqk!
Ndaje menjen, e l’shoeTiranën, o ta l’shoj unë Prishtinën, se për atë Zot unë cukël kam me u ba e n’trup tanin kam meu n’gjit! Ti mue shpirtin ma çon n’hava, kur m’flet për dashni.
Heu m’tranove krejt me ato floktët e dredhuna.
Kam me tu turr bash si gusa, e noshta besa kam me t’dhunue, tuj t’shti ngji, kurrê s’kam me t’lshue, e tan jetën têm kam me t’shijue!
Keni një histori? Denonco anonimisht, identiteti juaj mbrohet.
Denonco
