“Turma e çoroditur” përballë ministrit “teknik” Ervin Hoxha

Ministri i Brendshëm, Ervin Hoxha, mund të jetë ende një figurë e re në kabinetin qeveritar, por fjalët e tij tashmë kanë filluar të lënë gjurmë, jo për ndonjë arritje apo vizion politik, por për retorikën e tij të ashpër dhe të papërshtatshme. Deklaratat e tij pas protestës së mbrëmshme të opozitës tregojnë një shkëputje të thellë nga realiteti dhe një mungesë të theksuar respekti ndaj qytetarëve.
Të quash protestuesit “turmë e çoroditur” është më shumë se një gafë komunikimi; është një simptomë e arrogancës së pushtetit dhe një përpjekje për të minimizuar zërin e qytetarëve.

Në vend që të analizonte arsyet e vërteta të zemërimit popullor, Hoxha zgjodhi një rrugë më të lehtë: denigrimin e atyre që guxuan të protestojnë. Deklarata e tij se “policia kishte përballë një nga një motivim politik absurd” tregon qartë se për ministrin, çdo lëvizje që nuk përputhet me vizionin e qeverisë është automatikisht e paarsyeshme. Ai duket se ka harruar se protestat janë një e drejtë demokratike dhe një formë e ligjshme e shprehjes së pakënaqësisë, qoftë ndaj një partie në pushtet, qoftë ndaj padrejtësive sociale apo ekonomike.

E çuditshme është që Hoxha nuk kujton fare historinë e protestave në vend, veçanërisht ato të udhëhequra nga partia ku ai është sot ministër. Në janarin e 2011, protestuesit zbritën në rrugë me po të njëjtat forma që sot përbuz si “akte të dënueshme”.

Në atë kohë, “turmat” nuk ishin çoroditur sipas versionit qeveritar të PD-së, por po protestonin për një kauzë të drejtë.
Një ministër i mirë duhet të jetë i kujdesshëm në retorikën e tij, veçanërisht kur kujton se politika është gjithmonë ciklike. Historia ka treguar se ato që janë sot në pushtet, nesër mund të jenë në rrugë duke kërkuar drejtësi dhe barazi.

Mungesa e respektit për qytetarët është një problem i thellë në klasën politike shqiptare. Hoxha, si një “ministër teknik”, mund të jetë një shembull i freskët i kësaj, por ai nuk është as i pari dhe as i fundit që përdor retorikën për të mbuluar realitetin.
Nënvlerësimi i revoltës qytetare dhe minimizimi i protestave janë një gabim që vetëm thellon hendekun mes qeverisë dhe popullit. Shqiptarët, të lodhur nga premtimet boshe dhe propaganda qeveritare, nuk janë më të gatshëm të pranojnë fyerje të tilla nga ata që pretendojnë se i përfaqësojnë.

Në fund të fundit, Ervin Hoxha duhet të ketë parasysh se qytetarët nuk janë vetëm numra apo turma. Ata janë individë me dinjitet, me të drejtën për të ngritur zërin kundër padrejtësive. Të përpiqesh të heshtësh atë zë me retorikë përçmuese është një strategji e rrezikshme. Ndërsa disa ministra të mëparshëm, si “Llesh Kimiku”, kanë hyrë në histori për paaftësitë e tyre, Hoxha rrezikon të mbahet mend për të njëjtat arsye, nëse nuk ndryshon qasjen e tij ndaj qytetarëve që përbëjnë demokracinë e këtij vendi.