Rezistencë apo nënshtrim? Kjo është çështja

Nuk jam anëtar i PD dhe nuk i jap vetes të drejtë të gjykoj e arsyetoj mbi çështje të brendshme të saj.

Por, si qytetar i Republikës, më intereson aseti politik me vlerë të jashtzakonshme PD. Partia Demokratike është aset i pazëvendësueshëm politik në Shqipëri.

Ndaj çdo përpjekje për zhvlerësimin e këtij aseti është shërbim ndaj regjimit të tashmë të konfirmuar të Ramës!

Në këtë kontekst vlen të shihet dhe kontributi i Lulzim Bashës. Mendoj se Ai ka bërë goxha punë në krye të PD. Me përvojën që ka fituar tashmë nuk do ia vlente largimi i Tij nga PD. Ndoshta ka nevojë për një rikonfirmim, por edhe kjo çeshtje i duhet lënë anetarëve e statutit të PD për ta adresuar. Por sa më shpejt…

Interesi publik kërkon një PD të fortë, të organizuar dhe me strategji bashkimi, jo përçarje.

Shkatërrimi i PD = jetëgjatësi e regjimit.

Nuk shoh asnjë alternative tjetër politike më të përshtatshme se PD dhe Lulzim Basha për drejtuar një Front Rezistence ndaj regjimit.

Demokracia nuk është më thjesht në rrezik, por e goditur rëndë. Ndaj nuk bëhemi më demokratë e as nuk e vendosim demokracinë duke larguar Lulin.

Përkundrazi, e bëjmë këtë gjë vetëm duke afruar çdo të palumtur me regjimin.

Në këtë moment nuk shoh alternative tjetër përveç se: o me rezistencën o me regjimin.

Luli dhe PD duhet të jenë në krye të rrezistencës, për hir të interesit publik.

*****
Dhe më në fund, të mos shkëpusim vemendjen se në ç’kohë po jetojmë. Post kriza ekonomike e 2008 ka sjellë si pasojë një Europë politike që jeton në populizëm; një lindje ka rrëshqitur në autokraci; dhe një Amerikë në betejë për tregje…

Ndaj sot është më e thjeshtë të jesh autokrat, populist, apo agjent tregjesh sesa kryetar opozite, aq më tepër në një rrumpallëhane vend.