Arta Dollani merr drejtimin e arsimit parauniversitar pa konkurrencë

Në një konkurs me vetëm një kandidat, Arta Dollani është emëruar drejtuesja e re e sistemit arsimor parauniversitar në Shqipëri, duke ngritur pyetje mbi procesin e emërimeve pa konkurencë.

Emërimi i saj erdhi në të njëjtën ditë kur Dollani u lirua nga detyra e kreut të Agjencisë Kombëtare të Mjedisit. Pavarësisht testimit me shkrim dhe intervistës në Ministrinë e Arsimit, rezultati dukej i paracaktuar.

Kriteret e thirrjes për vakancën e bënë praktikisht të pamundur konkurrimin e kandidaturave të tjera. Kandidati duhej të kishte të paktën 10 vite përvojë në drejtimin e institucioneve të administratës publike – përvojë që Dollanit nuk i mungon, pasi ka shërbyer edhe si drejtoreshë e trashëgimisë kulturore në kohën kur ministre e Kulturës ishte Mirela Kumbaro.

Ky rast nxjerr në pah një model të përsëritur: kur ministrat ndërrojnë profilin, por jo statusin, ata shpesh marrin me vete besnikët e tyre, edhe në fusha të ndryshme.

“Qasja e ministrave për të marrë me vete ekipin personal dëmton institucionin dhe forcon pozicionin e ministrit, duke demotivuar stafet teknike. Shembulli më i fundit i drejtueses së përgjithshme të arsimit parauniversitar tregon qartë mungesën e garës dhe shkatërron meritokracinë”, tha eksperti Migen Qiraxhi.

Sipas tij, modeli nuk është i izoluar. E njëjta praktikë është ndjekur edhe nga paraardhësja e Dollanit, Ogerta Manastirliu, e cila ka emëruar drejtues nga sistemi shëndetësor në arsimin parauniversitar, edhe pse rregullorja kërkon kategori “mësues i kualifikuar”.

“Edhe Manastirliu me marrjen e Ministrisë së Arsimit emëroi drejtorë nga shëndetësia drejt arsimit, duke pamundësuar rritjen hierarkike të mësuesve dhe zhvillimin e karrierës brenda sistemit,” shtoi Qiraxhi.

Ekspertët theksojnë se ndryshimet e shpeshta në udhëheqjen institucionale ndikojnë drejtpërsëdrejti në cilësinë e arsimit. Fillimi i çdo drejtori nga e para shkakton stres dhe tension për punonjësit, të cilët duhet të përshtaten me drejtuesit e rinj, shpesh pa njohuri të mjaftueshme mbi sfidat e institucionit.

Ndryshimet në krye të Ministrisë së Arsimit kanë ndodhur mesatarisht çdo dy vjet, duke krijuar një mungesë kontinuiteti dhe politika arsimore të paqëndrueshme.