Gjykata e Lartë liron drejtorët hajdutë të Erion Veliajt

Përditësuar më 27 September 2024, 20:00

Naim Noka

Gjykata e Lartë ka prishur vendimin e Apelit të Posaçëm për lënien në fuqi të masës arrest me burg për drejtorët e Erion Veliajt, Mariglen Qato dhe Redi Molla, të cilët u vunë në pranga në maj të 2024.

Trupa gjykuese e përbërë nga Ilir Panda, Albana Boksi dhe Medi Bici vendosën dërgimin e çështjes për rishqyrtim po në këtë gjykatë, por me tjetër trupë gjykuese.
***

Një nga rastet e rralla kur Gjykata e Lartë prish vendimet e marra nga Prokuroria e Posaçme, duke shënuar një precedent të rrezikshëm. Edhe pse SPAK ka faktuar përfshirjen e Qatos, Mollës dhe Tushes në një sërë veprash të rënda penale, përfshirë korrupsionin, fshehjen e pasurisë dhe pastrimin e parave, duket se Gjykata e Lartë mendon ndryshe.

Ky vendim  prek  sistemin e drejtësisë dhe politikës. Arrestimi i Salianjit për 1 vit për kallëzim të rremë dhe mundësia e gjykimit të ri të dy drejtorëve të Erion Veliajt ngre pikëpyetje serioze.
A është selektive drejtësia kur bëhet fjalë për politikë? A është Gjykata e Lartë një segment i orientuar nga Fatmir Xhafaj, i cili nuk e fsheh afërsinë e tij me Veliajn? A është kjo fitorja e dytë e Xhafës që arrin të arrestojë Salianjin dhe të lirojë drejtorët e Veliajt?

Ky vendim i Gjykatës së Lartë, që liron nga burgu drejtorët e lidhur me dosjen “5D” të Erion Veliajt, ngre pikëpyetje të mëdha mbi integritetin e sistemit të drejtësisë dhe ndikimin e politikës mbi institucionet që duhet të japin drejtësi. Me reforma të prezantuara për të pastruar këtë sistem, pritet që njerëzit të kenë më shumë besim, por ky vendim duket të jetë një goditje e madhe për këtë besim. Fakti që një ish-ministër socialist, si Ilir Panda, merr një vendim në favor të ish-kolegëve të tij të partisë, vetëm sa forcon perceptimin e kapjes politike të drejtësisë.

Në vend që të përballemi me një drejtësi të pavarur që mbron interesin e publikut dhe zbaton ligjin, po shohim një tendencë të frikshme ku vendimet e rëndësishme ndjekin linjën e interesave politike të mazhorancës. Drejtorët e përfshirë, të cilët tashmë janë akuzuar për korrupsion dhe madje për pastrim parash, shpëtojnë nga drejtësia me ndihmën e personazheve kyç të sistemit. Kjo situatë vetëm sa rrit dyshimet se reformat e premtuara në drejtësi janë përdorur për të vendosur njerëz të besuar të qeverisë aktuale, duke forcuar më tej kontrollin e tyre mbi institucionet dhe duke e dobësuar pavarësinë e tyre.

Gjykata e Lartë, e cila duhet të jetë garantuese e drejtësisë, ka dështuar në këtë rast të tregojë paanshmëri dhe të mbrojë ligjin. Vendimi i saj për të liruar drejtorët nuk është vetëm një vendim ligjor i dyshimtë, por edhe një reflektim i thellë i problemeve të rrënjosura në sistemin shqiptar të drejtësisë, ku influencat politike vazhdojnë të kenë peshë të madhe në vendimmarrje.

Kjo shërben si një kujtesë e dhimbshme që lufta kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar në Shqipëri është larg nga të qenit e fituar, dhe se ata që janë të fuqishëm politikisht, si në rastin e Veliajt dhe bashkëpunëtorëve të tij, vazhdojnë të gjejnë mënyra për të shmangur pasojat ligjore.