Kryeministri Edi Rama ka reaguar në rrjetet sociale me një postim ironik, duke krahasuar pjesëmarrjen në protestën qytetare me numrin e qytetarëve të mbledhur në Fan Zone të Botërorit në sheshin “Skënderbej”.

Në postimin e tij, Rama publikoi një foto të përbërë nga dy pamje ajrore: në pjesën e sipërme shihet Fan Zone e mbushur me qytetarë që ndjekin ndeshjet e Botërorit, ndërsa në pjesën e poshtme protesta e organizuar në kryeqytet.

Me këtë krahasim, kreu i qeverisë lë të kuptohet se në aktivitetin festiv kishte më shumë pjesëmarrës sesa në tubimin protestues.

Krahas fotove, Rama shkruan:

“Live nga kryeqyteti i Europës së Ballkanit??

????Kjo osht Tirona jon, Tirona kontradiktës

E luftës, e paqes, errsirës dhe e dritës

Mashtrimit të vërtetës, shpifjes interesit,

e qejfit dhe e stresit, ahengut dhe biznesit.

Postimi është interpretuar si një ironi e drejtpërdrejtë ndaj protestës, duke vënë në kontrast atmosferën festive në sheshin “Skënderbej” me pjesëmarrjen në tubimin qytetar.

Kur ironia e pushtetit injoron realitetin qytetar

Postimi i fundit i Kryeministrit Edi Rama në rrjetet sociale, ku krahason përmes fotove ajrore pjesëmarrjen në një Fan Zone festive me atë të një proteste qytetare, është sa i gjetur në sferën e propagandës vizuale, aq edhe problematik në rrafshin e përgjegjësisë shtetërore.

Të përdorësh vargjet e njohura të West Side Family për të pikturuar një “Tiranë të kontradiktave” është një gjetje e vjetër estetike, por që këtë herë mbart një shije të hidhur cinizmi.

Propaganda e numrave përballë kauzës

Përpjekja për të minimizuar peshën e një proteste duke e matur atë me “metër katror” apo duke e krahasuar me grumbullimet e qejfit dhe sportit, zbulon një qasje të gabuar të pushtetit ndaj zërit kritik:

 Krahasim i paqëndrueshëm: Festat, sporti dhe argëtimi mbledhin njerëz natyrshëm në çdo cep të botës. Të krahasosh dëshirën për të parë një ndeshje futbolli me guximin apo nevojën e qytetarëve për të dalë në shesh kundër politikave qeveritare, është një manipulim i pastër logjik.

 Aroganca e numrave: Edhe nëse në protestë dalin pak njerëz, detyra e një kryeministri nuk është t’i numërojë ata me ironi nga lartësia e kullave të pushtetit, por të dëgjojë arsyet se pse ata njerëz janë të pakënaqur.

Mesazhi i gabuar: Argëtimi si anestezi

Duke vënë përballë “ahengun” dhe “protestën”, kreu i qeverisë kalon në mënyrë të tërthortë mesazhin se shoqëria që argëtohet është më e rëndësishme se ajo që reagon.

Ky lloj reagimi nuk dëmton opozitën apo organizatorët e tubimit; ai fyen qytetarët që pavarësisht numrit, zgjedhin të mos qëndrojnë indiferentë. Një kryeqytet nuk matet vetëm me ekranet e mëdha të Fan Zone-it, por mbi të gjitha me shkallën e demokracisë dhe hapësirën që i lihet respektit ndaj protestës dhe mendimit ndryshe. Ironia, në këtë rast, thjesht ka zëvendësuar argumentin.