Mbetjet e rrezikshme po flenë në Porto Romano dhe skandali që fle në dosjet e prokurorëve

Landi Çela

Hetimi i skandalit të eksportit të mbetjeve të rrezikshme nga kompania Kurum drejt Tajlandës, që më pas u kthyen mbrapsht në Shqipëri, është një shembull i gjallë i drejtësisë së kapur dhe të paaftësisë institucionale. Në vend që të veprojnë për të mbrojtur interesin publik dhe mjedisin, autoritetet e drejtësisë dhe institucionet përkatëse duket se po bëjnë çmos për të varrosur këtë çështje.

Nga zelli i parë te heshtja absolute

Në krye të herës, prokuroria tregoi një interes të papritur për të hetuar këtë rast. Thirri administratorë, zyrtarë të lartë të doganave dhe portit të Durrësit, përfaqësues të kompanive dhe madje edhe zyrtarë të Ministrisë së Mjedisit. Hetimi premtues filloi me ritëm të shpejtë, duke krijuar një shpresë se përgjegjësit do të viheshin përpara drejtësisë. Por, sapo ngarkesa e mbetjeve u kthye në Shqipëri, zelli u shua papritur. Prokuroria pretendoi se çështja ishte komplekse dhe kërkonte një grup hetimor, por ky përforcim nuk solli asnjë progres.

Pse kaq shumë heshtje?

Pse nuk ka urdhër-arreste për ata që kanë manipuluar këtë proces? Kush ka aq shumë fuqi sa të bllokojë një hetim të tillë? Çfarë fshehin këto mbetje dhe cili është interesi që çështja të mbyllet? Të gjitha këto pyetje tregojnë për një realitet të frikshëm: drejtësia nuk funksionon për qytetarët, por për të mbrojtur ata që kanë pushtet.

Një kërcënim mjedisor i fshehur nën qilim

Skandali i mbetjeve nuk është vetëm një çështje penale, por edhe një kërcënim i madh mjedisor. Mbetjet, të cilat tani ndodhen në Porto Romano, përbëjnë një rrezik për shëndetin e qytetarëve dhe për mjedisin. Çdo vonesë në hetim dhe çdo përpjekje për të mbyllur këtë çështje është një krim i dyfishtë: ndaj ligjit dhe ndaj jetës së qytetarëve shqiptarë.

Mosndëshkueshmëria që shkatërron shtetin

Ky rast është një pasqyrë e gjallë e kulturës së mosndëshkueshmërisë që ka kapluar Shqipërinë. Skandale të tilla nuk janë të reja, por mënyra se si ato trajtohen është gjithmonë e njëjta: drejtësia zvarritet, çështjet harrohen, dhe përgjegjësit e vërtetë arratisen pa pasoja.

Apeli i fundit

Është koha që opinioni publik dhe organizatat e shoqërisë civile të ngrenë zërin. Çështja e mbetjeve të rrezikshme nuk duhet të harrohet në sirtarët e drejtësisë. Prokuroria dhe institucionet përkatëse duhet të mbajnë përgjegjësi për këtë zvarritje të turpshme. Shqipëria nuk mund të ndërtojë një të ardhme të sigurt nëse mbetjet, qofshin ato të rrezikshme apo të korrupsionit, vazhdojnë të fshihen nën qilim.