Mbi profesionin e avokatit

Ai ishte pedagog dhe jepte mësim në fakultetin e juridikut, studimet master. Atë ditë hyri me nxitim në sallën e leksioneve. Ishte ora e fundit dhe pas një muaji, të gjithë studentët e tij do të diplomoheshin dhe do ushtronin profesionin e avokatit.

Dukej gjithë nerva kur hyri në sallë.
Pa asnjë arsye logjike ia nisi t’i bërtasë dhe të kritikojë studentin më të mirë në sallë. Nuk zgjati shumë dhe e urdhëroi të dalë jashtë.
Dhe studenti, i çuditur nga kjo sjellje, nuk pati zgjidhje tjetër dhe doli.

Profesori vazhdoi të shpjegojë mësimin e fundit, deri në përfundim të orës së mësimit.

Para se të largohej, u tha studentëve:”Të gjithë jeni të ngelur në këtë lëndë! Nuk ka rrugë tjetër veçse ta përsëritni lëndën vitin tjetër!” pastaj u largua.

Studentët e ngritën shqetësimin e tyre tek dekani dhe ky i fundit, i mblodhi të gjithë, studentët dhe pedagogun e tyre,që i kishte ngelur, për t’i dëgjuar të gjithë bashkë.

Kur e pyeti pegadogun, përse i kishte ngelur në lëndën e tij, ai u tha:”Ata ishin të pranishëm dhe e panë me sytë e tyre padrejtësinë që iu bë kolegut të tyre, i cili u kritikua dhe ofendua, mandej u nxorr nga klasa pa bërë asgjë!

Asnjëri nuk foli dhe nuk protestoi! Madje, as studenti që u nxorr jashtë nuk protestoi dhe nuk u ankua.

Prandaj, gjykoj që këta studentë nuk e meritojnë besimin tonë, për t’u punësuar si avokatë.

E çfarë ndihme mund t’u ofrojnë njerëzve të persekutuar ndërkohë që këta nuk ndihmojnë dot veten?!

Të heshtësh ndaj një padrejtësie është zullum.
Të gjithë heshtën dhe të gjithë janë zullumqarë!”