Ndërkohë as mjaltë e as qumësht… Kemi vende të reja pune!

Ngjarje e vërtetë…

Një i njohuri im, merakli i mjaltit dhe i prodhimeve ushqimore të shtëpisë, vajti si zakonisht të blejë mjaltin e përvitshëm. E blen në një fermer nga malësitë e Beratit (në kufi me Skraparin). Mjalti që blinte aty ishte vërtetë i mirë.

Këtë vit, i tha fermeri qe “ska mjaltë”! Ka ikur bleta! Miku im e mori për shaka në fillim! Kujtoi se ” ikja e bletës” ishte si metaforë që njerëzit e përdorin në kushte vështirësish, ose thjesht stresi.

Por, jo, fermerit i kishte ikur vërtetë bleta! E bashkë me bletën e vërtetë i kishte ikur praktikisht edhe “bleta” tjetër -Truri! Prodhonte mjaltë të mirë “për merak” dhe e kishte të shitur. Tani ska çtë shesë!

Por nuk mbaroi këtu aventura e mikut tim, që po kërkontë mjaltin e përvitshtshëm! Fermerit të bletëve (të ikura tashmë) i ishte kolapsur dhe lopa!

“Kolapsur” ishte fjala që i kishte ardhur ndërmend sepse nuk dinte ç’emër tjetër ti vinte. Lopa kish ardhur nga kullota dhe sapo e kishin futur ne haur nuk merrte e as jepte më. E kishin kujtuar të ngordhur,por, jo ishte me trup të ngrohtë dhe merrte frymë. Thjesht qe shtrirë dhe as hante, as pinte, as ngrihej e as hapte sytë! Qumësht, as që bëhej fjalë.

Tre ditë me radhë lopa kish ndenjur ashtu e kolapsur, as e ngordhur e as e gjallë! As mjaltë e as qumësht… Diku aty afër shtëpisë dikush kishte mbjellë dicka të gjelbër…

Miku im u kthye ne Tiranë dhe e rrëfeu ketë ndodhi jo pa humor ne fakt. Me këtë rast mësuam se bleta dhe lopa nuk reagojnë njësoj në hashash.

Bleta ikën, kurse lopa e ha dhe llullatet me të… Çfarë dallimi!

Ndërkohë as mjaltë e as qumësht… Kemi vende të reja pune!