Përplasje e dy botëve në Kiev

Presidentja e Komisionit Europian, Ursula von der Leyen ka deklaruar të martën se “lufta është rikthyer në Evropë” 30 vite pas luftërave në Ballkan. Kjo deklaratë e von der Leyen patjetër që lidhet me pushtimin rus të Ukrainës dhe sulmin që ushtarët e Putinit kanë lançuar për marrjen nën kontroll të kryeqytetit ukrainas, Kievin.

Në Parlamentin Europian, Ursula von der Leyen u dha më shumë zë raportimeve të gazetarëve që përballen me plumbat dhe predhat e artilerisë ruse. Ajo ishte frymëzuar nga një editorial i shkruar prej “The Kyiv Independent” mbi pushtimin e Ukrainës.

Ky editorial flet për një “përplasje mes dy botëve, dy lloje vlerash polare”. Duke i bërë thirrje njerëzve anekënd globit që të veprojë ashpër ndaj veprimit të Presidentit rus, shkrimi thotë se nëse “Putini fiton, bota humb” në një të ardhme të afërt.

Editoriali i plotë:

Dje ishte një ditë e zezë në historinë e botës moderne: 40 milionë njerëz mësuan, në transmetim të drejtpërdrejtë se vendi i tyre nuk duhet të ekzistonte.

Ky është verdikti që presidenti rus Vladimir Putin, një ndër njerëzit më të fuqishëm në botë, ka nënshkruar për Ukrainën.

Më 21 shkurt, Putini doli në TV për të lexuar një fjalim të gjatë që i ngjante një leksioni historik pervers. Mesazhi i tij kryesor ishte: Ukraina është një shtet artificial, i krijuar gabimisht, si rezultat i neglizhencës së udhëheqjes ruse dhe sovjetike.

Për të mbështetur këtë tezë të çmendur, Putini ofroi një rrjetë me narrativa të rreme që janë të njohura për këdo që ka ndjekur propagandën shtetërore ruse. Çmenduria e tyre e plotë krahasohet vetëm me besimin e dorëzimit të Putinit.

Ky leksion në historinë alternative më pas arriti kulmin e tij. Pasi shpjegoi pse ekzistenca e Ukrainës është një gabim, Putin nënshkroi dekrete që njihnin pjesët e pushtuara nga Rusia të Ukrainës lindore si shtete të pavarura.

Sigurisht, kushdo që shikon Ukrainën e di se Rusia ka pushtuar de fakto pjesë të rajonit lindor të Donbasit që nga viti 2014.

Duke përdorur konfuzionin që pasoi në Ukrainë pas Revolucionit EuroMaidan dhe rrëzimit të një presidenti pro-rus, Kremlini përgatiti një “lëvizje separatiste” të rreme në Ukrainën lindore, instaloi liderët e saj atje dhe dërgoi në mënyrë të fshehtë trupa për t’i mbështetur ata dhe për të luftuar jashtë forcave të qeverisë ukrainase.

Pas fjalimit të tij televiziv më 21 shkurt, Putin urdhëroi trupat ruse të hynin në zonat e pushtuara për “paqeruajtje”.

Sigurohuni që ta keni lexuar mirë këtë: Rusia zyrtarisht dhe hapur dërgoi ushtrinë e saj në territorin e Ukrainës – për herë të dytë që nga viti 2014, kur aneksoi Krimenë dhe vendosi përgjithmonë ushtrinë e saj atje.

Të nesërmen, Putin vijoi të tejkalojë limitet, duke njoftuar se Rusia mbështet pretendimet territoriale të grupeve militante të krijuara nga Kremlini për të kontrolluar të gjithë rajonin e Luhanskut dhe Donetsk. Aktualisht, militantët e mbështetur nga Rusia zënë vetëm rreth një të tretën e asaj zone.

Tani vjen momenti vendimtar.

Për javë të tëra, Perëndimi ka premtuar se do të godasë Rusinë me sanksione të menjëhershme të “shkallës së paparë” nëse ajo pushton më tej Ukrainën.

Tani, politikanët e dobët dhe që kërkojnë qetësim mund të përpiqen të pretendojnë se ajo që ka urdhëruar Putin nuk kualifikohet si një “pushtim i mëtejshëm” dhe sanksionet e premtuara u ndaluan ose u zvogëluan në veprim simbolik.

Ky të ishte gabimi më i keq që Perëndimi mund të bënte.

Shtetet e Bashkuara, Mbretëria e Bashkuar dhe Bashkimi Evropian duhet të godasin Rusinë me sanksione tani.

Jo nga ato simbolike, si ndalimi i investimeve në territoret e pushtuara (gjithsesi kush do të donte të investonte aty?) që shpalli Shtëpia e Bardhë më 21 shkurt.

Ndalimi i procesit të certifikimit të Nord Stream 2-shit nga Gjermania dhe sanksionimi i Britanisë së Madhe nga disa oligarkë dhe banka ruse është një fillim i mirëpritur – por nuk mund të ndalet këtu.

Vetëm nëse Rusia goditet nga sanksione të pamëshirshme tani, ajo mund të frenohet.

Nëse nuk ndalet tani, Putini do të bëjë luftë në pjesën tjetër të Ukrainës. Fjalimi i tij delirant nuk la asnjë dyshim: Ai është i fiksuar pas misionit për t’i dhënë fund Ukrainës si shtet i pavarur. A do ta shikojë bota vetëm duke bërë këtë gjë?

Duke njohur militantët e kontrolluar nga Kremlini në Ukrainën lindore, Putini po teston ujërat. Si do të përgjigjet bota?

Në mbledhjen e Këshillit të Sigurimit të Rusisë më 21 shkurt, Dmitry Medvedev, ish-president dhe tani nënkryetar i këshillit të sigurisë, ofroi një dritare për të hyrë në të menduarit e Kremlinit. Nëse Rusia njeh territoret e Ukrainës si shtete të pavarura, bota do ta dënojë atë në fillim, por në fund do të shpërthejë.

“Ne e dimë këtë nga përvoja jonë e mëparshme”, shtoi Medvedev, duke iu referuar njohjes nga Rusia në vitin 2008 të shteteve të paligjshme të Abkhazisë dhe Osetisë Jugore në territoret veriore të Gjeorgjisë.

A po dëgjon, botë e lirë? A po dëgjoni atje në Uashington, Londër dhe Bruksel? Është thirrja juaj tani. A do ta lini Rusinë të bëjë si të dojë, tani dhe përgjithmonë?

A do ta kufizoni veten me fjalime të zjarrta dhe sanksione simbolike? Apo do të përgjigjesh me forcë të plotë dhe do ta ndalosh diktatorin delirant tani, para se ai të shkaktojë edhe më shumë dhimbje dhe kaos në botë?

Kjo nuk ka të bëjë vetëm me Ukrainën. Është një përplasje e dy botëve, dy grupe polare vlerash. Nëse Putini fiton, bota juaj humbet. Ndoshta jo sot, ndoshta jo nesër – por së shpejti, dhe pa dyshim.

Do të bëni diçka këtë herë? Apo do ta lini edhe një herë të bëhet ç’të dojë.